Het blijft genieten van de akeleien. Al die kleuren en variaties, prachtig gewoon. Deze kocht ik eerder dit jaar. De bloem op de foto die in het potje stak vond ik wel zo eigenaardig dat ik die wel eens met eigen ogen wilde zien. Nu hij bloeit blijkt hij er inderdaad net zo uit te zien als op de foto. Met al die andere akeleien om hem heen ben ik benieuwd hoe de nakomelingen er uit zullen gaan zien.
Het zijn misschien wat sombere dagen, met overigens prachtige wolkenluchten zag ik gisteren vanuit de trein, maar toch weet de zon zich af en toe even te laten zien. In het late middagzonnetje werd de slinger van clematis in mijn tuin een stukje feestelijker. De takken van de montana slingeren zich in drie verschillende richtingen zo’n 5 meter uit. Het is een heus feestje in de achtertuin.
Naast het huis, achter de schutting, ligt een stukje schaduwtuin. In deze tijd van het jaar gebeurd er veel. De hosta’s spuiten de grond uit, de schuimbloem staat in bloei, de rodgersia toont zijn grote bladeren en ontrolt nu langzaam zijn hoge bloemaren en de salomonszegel laat zijn bloemknoppen bungelen.
Aan het eind van de middag weet de zon tussen de planken van de schutting door, toch nog even met de planten in de schaduwtuin te spelen. En zo kan het gebeuren dat enkele bloemen van de salomonszegel ineens kleine lampionnetjes lijken te zijn.