Krysuvík was ons volgende wonderlijke landschap van die dag. Tijdens de rit er naar toe reden we door een prachtig landschap, maar helaas, in IJsland is het verboden om zomaar langs de kant van de weg te gaan staan. Maar goed ook, anders zouden er heel wat auto’s half op de weg staan omdat men foto’s wil maken van het mooie landschap.

Vanaf de parkeerplaats bij Krysuvík ben ik dan ook eerst even het landschap aan de andere kant van de weg ingelopen. Met die kleuren, het beetje sneeuw en het licht zag dat er prachtig uit.

Ook hier was het water warm waardoor er geen ijs was en er een lichte nevel boven het water hing.

Bij een van de poelen was aan de rand van het water nog fris groene vegetatie te zien. Een vreemd gezicht zo in het besneeuwde landschap.

Daarna weer snel terug naar het natuurfenomeen waarvoor we hier eigenlijk waren. Ook hier open water en nevel.

Bijzonder ook waren de prachtige kleuren van de grond hier, vooral het warm oranje was bijzonder om te zien.

Helaas had ik, door mijn uitstapje naar de overkant, geen tijd genoeg om de rondwandeling door het gebied te maken. Maar ja, je kunt niet alles hebben.


De tweede dag van onze reis begon met een bezoek aan Gunnahver, een hetebronnengebied waar je je in een andere wereld waant.

’s Nachts had het licht gesneeuwd en konden we onderweg naar Gunnahver ons vergapen aan het prachtige landschap.

Eenmaal bij Gunnahver vergaapten we ons aan het landschap. Overal waar je keek kwamen zwavelwolken uit de grond. Met de vuurtoren op de achtergrond was dat een mooi gezicht.

In dit gebied wordt elektriciteit opgewekt met de warmte die hier zo dicht aan het aardoppervlakte aanwezig is. De grote centrales leken dan ook te wedijveren met de wolken die uit de grond kwamen.

Omdat de grond hier op veel plekken heel heet is zijn er paden aangelegd, langs de paden waren touwtjes gespannen waar je absoluut niet overheen mocht stappen. Soms was het heel verleidelijk om het toch te doen, om dichter op je onderwerp te kunnen komen, maar verstandig zou dat niet zijn. De grond is instabiel en op sommige plaatsen wel 90 graden. En dus bleven we allemaal keurig achter de eenvoudige afscherming en genoten van het landschap.

Op sommige plekken waren verhogingen gemaakt zodat je een mooi uitzicht had op de zwavelwolken. (en ja, die zwavelwolken stinken verschrikkelijk, maar dat ben je zo vergeten met dat uitzicht).

Dat de aarde hier in beweging is blijkt wel uit de restanten van een van de oude bruggen. Zo af en toe kon je ze door de flarden zien liggen.

Er stond voor deze dag nog heel wat meer op het programma, veel te snel moesten we dan ook afscheid nemen van deze prachtige plek.




Nadat wij ons in ons hotel hadden geïnstalleerd was het tijd om wat te gaan eten. De twee busjes waarmee we in IJsland gingen rijden werden volgeladen met ons en een hele rits fotoapparatuur. De voorspellingen voor het noorderlicht waren uitstekend, met wolkenvelden, dat dan weer wel.

Zo af en toe liep er een van ons het restaurant uit om te kijken of er noorderlicht te zien was. Bij de eerste melding dachten we dat er een geintje gemaakt werd, maar nee, er was een heuse sliert groen licht aan de hemel te zien.


Glibberend over het ijs op de weg en in staand in de ijskoude wind maakten de meesten van ons onze eerste noorderlicht-foto. Wat een welkom op onze eerste dag op IJsland!


Na de maaltijd zijn we naar een donkere plek buiten de stad gereden zodat we zonder al te veel lichtvervuiling van het noorderlicht konden genieten. In eerste instantie stonden we allemaal keurig onder aan de heuvel foto’s te maken, maar van lieverlee liepen we allemaal omhoog.


Tjonge, wat was het een spektakel en wat hebben we hiervan genoten!