Wel of niet gaan na het werk ? De wolkeluchten zagen er prachtig uit maar zo af en toe kwam er ook een hele donkere wolk aan. En om dan net de andere richting dan naar huis te fietsen ?
Ik heb de gok maar genomen en ben richting het Engelse Werk gefietst. Vlak bij de dijk waren de wolken grotendeels vervangen door een soort van sluierbewolking hier en daar.
Bij gebrek aan mooie wolken en hoog water ben ik even verder gefietst. Onder het spoor door richting het park. Daar vingen de rietpluimen nog wat straaltjes gefiltert licht op.
Steeds weer vergeet ik het. Om even gaatjes te maken in een ton die in mijn tuin staat. Al een half jaar staat het ding vol met water omdat er geen drainagegaten zijn. En toch zijn er plantjes die blijven groeien. Deze munt bijvoorbeeld. Al een half jaar staat hij tot zijn nek in het water en toch blijft hij het doen. Mischien toch het water maar laten waar het is ?
Vanmorgen was ik vroeg wakker. Mooi op tijd om even een cappuccino te drinken en daarna even op de fiets te stappen om naar de zonsopkomst te kijken. De zon had vandaag geen zin om er iets spectaculairs van te maken.
Net toen ik van de fiets stapte verkleurde de lucht een beetje naar pastel roze, niet veel later werd alles al weer bleek. Gelukkig waren die paar secondes genoeg om een paar foto’s te maken.
En ook gelukkig kun je met je camera iets meer drama aan de lucht geven:
Op deze foto zie je de zonsopgang van vanmorgen met de standaard instellingen van de camera :
Voor onderstaande foto heb ik de camera op 2.0 onderbelichting gezet.
Bij beide foto’s heb ik de top van de bomen gebruikt om de belichting te meten.
Ik zal er vandaag wel niet aan ontkomen: het regenpak. Toen ik hem gisteren aantrok zag ik ineens het label achter in de broek. Dat is nog eens handig ! Ik kan er mijn gegevens in schrijven zodat de eerlijke vinder mij kan inlichten over zijn vonst (mocht ik de broek een keertje kwijtraken). Nu moet ik natuurlijk wel eerst dat labeltje invullen…..
Eerder deze week heb ik een paar onzindingetjes gekocht. Een daarvan was een transparante kikker op een lelieblad (met heuze nepdruppels) De kikker bevat een ledje en ik werd doodnieuwsgierig naar het effect van een transparante van binnenuit verlichte kikker. Hoe zou dat zijn op de foto ? Ik kon hem dus echt niet laten staan.
Hij is er weer, het kaukasisch vergeetmijnietje. Verscholen onder de kale hortensia’s piepen hier en daar kleine blauwe bloemetjes. Zoals zo vaak zie ik nieuwe details wanneer de foto op de computer staat. Dit keer zag ik dat dit kleine bloemetje al aangevreten is door een nog kleiner beestje. Tja, ook die moet eten nietwaar ?
Toen ik gisteren van het werk naar huis fietste, ben ik langs de Action gegaan. Een teamlid vertelde over de aanstekervuller. Als alle navulbare aanstekers niet navulbaar blijken te zijn, zou het wel eens aan de vuller liggen, had ik zo bedacht.
Maar naar die winkel gaan is altijd gevaarlijk. Hij ligt vol met onzin die mij soms erg nieuwsgierig maken. Zo ook dit keer. Een namaakrotsje met spotlichtje op zonnecellen voor in de tuin à €2,95. Dat kan toch niets zijn ? Maar wat als het wel wat is ? Dan is het wel weer grappig.
Samen met nog een ander prulletje legde ik mijn spullen op de toonbank en vroeg ik ook om een gasflesje om mijn aanstekers mee te vullen.
Achter de kassa stond een vrouw met een wezenloze blik mijn spullen aan te slaan op de kassa. Ietwat beschaamd om de rommel die ik kocht zei ik dat ik het kocht omdat het gewoon mooi van lelijkheid was. Vermoeid tilde zij haar hoofd op om mij met een lege blik aan te kijken. Ze noemde het eindbedrag maar vergat de navuller. Toen ik haar daar opmerkzaam op maakte slaakte ze een zucht en slofte ze naar de plank achter de kassa waar de flesjes stonden.
Ik kreeg medelijden met haar en sprak haar bemoedigend toe: “Het is weer een lange dag geweest. Nog even volhouden en dan is het sluitingstijd.” Ze slaakte zo mogelijk een nog diepere zucht: “Was dat maar waar, ik ben net begonnen en moet de hele avond nog. Het is koopavond.” Ik kon niet meer zeggen dan “O.” en een gevoel van vermoeidheid bekroop mij.
Eenmaal thuis natuurlijk meteen het lampje uitgepakt. De bedenkers hebben hun best gedaan om het op een echt rotsje te laten lijken. Maar met aan de ene kant een spotlichtje en aan de andere kant een hele grote zonnecel blijft er van die ilusie niet veel over.
Het lampje zelf deed het toen ik hem aanzette en wonderwel heeft het de hele nacht gebrand. Het ledje wat er in zit geeft te weinig licht om iets in de tuin te verlichten vrees ik. Maar eens kijken of het vanacht als nachtlampje kan dienen.
Er zit dan eindelijk beweging in mijn amaryllis. Horizontale beweging dan, verticaal was er geen probleem. Ik kan mij niet meer herinneren welke kleur de bloemen hebben. Nog even geduld hebben dus.
Ik geloof dat ik vanmorgen een beetje in de bonen was. Ik ben druk in de weer geweest met het maken van een ochtendfoto. Nu zie ik pas dat ik helemaal vergeten ben daar een logje mee te maken. Maar vroeg naar bed vanavond geloof ik.
Gisteravond wou het niet lukken om de video op mijn log te zetten, Vanmorgen dan maar een nieuwe poging. De kwaliteit is niet al te best, een volgende keer hoop ik het wat beter in de vingers te hebben.
Het ging dus om het touwtje van gisteren. Omdat de kauwtjes de vetbolletjes met een paar hakken van hun grote snavel zo wegwerken, had ik bedacht dat een bolletje aan een lang touwtje dit wel zou voorkomen. Maar kauwtjes zijn slimmer dan ik dacht.
[youtube qKVHVQHO7tc nolink]
Het is dus iets anders dan jij dacht Frank !
