Dankjullie wel voor alle bezoekjes, reacties en lieve mailtjes ! 
De foto is een mozaïek van de foto’s die het afgelopen jaar op mijn weblog zijn geplaatst. Wanneer je op de foto klikt kom je bij een grote versie.
Nu had ik vanmorgen weer keurig mijn vuilniszakje bij me (een plastic tafelkleed bezit ik helaas niet) en toch zat ik weer van onder tot boven onder de modder. Deze schelp lag dan ook op een zeer drassige zandoever waar ik tot over mijn enkels in wegzakte. Maar ach, met een mooie lucht is dat ongemak snel vergeten.
In een inham van de Overijsselse Vecht zag ik vanmorgen deze ganzen zwemmen. Er zwommen ook een paar grauwe ganzen, witte ganzen en een mengeling van die twee. Zijn deze ganzen (als het tenminste ganzen zijn) ook zogeheten soep-ganzen (een mengeling tussen wilde en tamme witte ganzen) ? Of zouden het jonge brandganzen zijn ? Of is het echt een soort. Ik kan op internet niets vinden wat op deze lijkt.
Vanmorgen ben ik er nog eventjes op uit geweest. Ik ben weer eens even bij de Overijsselse Vecht achter Berkum wezen kijken. Er wordt druk gegraven en er worden trappen in de dijk geplaatst, maar wat er nu gaat komen ? Geen idee. In iedergeval is het er mooi genoeg om er in de ochtend met de camera rond te struinen.
Aan het roze stamroosje zitten nu allemaal kleine rozenbotteltjes, elk ongeveer een halve centimeter groot. Doordat het nog wat donker was toen ik de foto maakte, moest ik wel flitsen. Het geeft wel een heel eigenaardig beeld vind ik zo.
Ina had weer eens een wandeling op het oog en vroeg of ik mee ging. Een winterpicknick met warme chocola met slagroom bij de start, halverwege snert en live muziek en aan het eind nog wat lekker toetjes. Tja, daar zeg je toch geen nee tegen ? Dat de tocht 20 km was had ze niet verteld, de slimmerik.
We waren nog maar net op weg toen ik dit tere boterbloemetje zag. Zo teer, en toch zo fier. Voor het eerst had ik nu een vuilniszak bij me. Onder het wakend oog van Ina heb ik hem op de grond gelegd en ben gaan fotograferen. Eenmaal weer overeind had ik toch weer een natte knie en vieze ellebogen. (tip van Ina: neem een dekzeil mee)
Het pad liep vervolgens tussen grote populieren door. Prachtige bomen met diepe groeven in de bast wat mooi structuren oplevert. Sommige van de bomen waren zwaar begroeid met klimop. Later in de wandeling viel het ons op dat er wel heel veel bomen in het landschap zwaar begroeid waren met deze plant.
Heel gezond is dit niet voor de bomen. Al stonden er nog steeds bomen overeind met klimopstengels die zo dik waren als mijn bovenarm. Aan een tak die onder het gewicht was bezweken was goed te zien hoe de plant zich om de takken slingert.
De weersverwachtingen waren niet al te best, ‘s morgens regende het nog toen we naar Markelo reden, maar eenmaal aan de wandel bleef het droog. Al hing er af en toe wel een dreigende wolk.
Na twee uurtjes kwamen we aan op lunchplek. In de verte hadden we de ossehoornblazers al gehoord en tijdens de lunch lieten ze nog wat horen. Aan de gezichten te zien was het knap hard blazen.
Het landschap waar we doorheen liepen was zeer afwisselend. We liepen door bossen, langs landgoederen met statige beukenlanen en tussen weilanden door.
Onderweg zagen we in de berm wat vreemde vruchtjes. Ik meende dat het mispels waren en net even gecontroleerd: dat waren het inderdaad.
Bij een van de landgoederen zagen we nog prachtige witte duiven.
En een mooie korstbos op een van de stenen vazen bij de ingang kon ik ook niet voorbij gaan zonder te fotograferen. Al met al was het een prachtige, afwisselende wandeling. Voor wie alle 22 foto’s wil bekijken: hier kun je het album bekijken (of klik gewoon op een van de foto’s)
Vanmorgen wil het niet zo lukken met de ochtendfoto. Ik moet zo weg om Ina van de trein te halen om vervolgens een winterpicknickwandeling te gaan maken. Door tijdgebrek dus maar even een oude foto opgezocht. Ik had de camera (Canon Powershot A80) net een maand toen ik deze foto maakte. Ik was toen wat aan het experimenteren met de macro-stand. Deze foto is een van de redenen waarom ik zo gek werd op macro-foto’s en met name druppelfoto’s.
Ik ben benieuwd of ik nog druppels kan fotograferen vandaag  
Al een paar dagen hangt er voor de vogels wat voedsel in de boom. Veel wordt er niet van gegeten. Een miskoop, dacht ik. Zo af en toe heb je dat, dan hang je pinda’s of een vetbol op waar geen vogel aan komt. Als je er een ander bij hangt, dan storten ze zich daar op. Ik ga er dan maar vanuit dat er een vreemde geur aan zit of dat er iets anders mis mee is.
Het zaad (dat ik bij gebrek aan voedertafel maar op de grond strooi) vind wel gretig aftrek. Ik heb het op verschillende plaatsen gestrooid zodat de dikke houtduif niet al het voedsel voor zichzelf kan opeisen. De mussen deden zich vanmorgen tegoed aan het zaad (de duif had bij de buren wat lekkers gevonden) maar schrokken van elk hard geluid en vlogen dan verschrikt de struiken in.
Plots zag ik een vogeltje bij het pindazakje. Onverstoord pikte het lustig los op de pinda’s terwijl de mussen om hem een af en aanvlogen. Hooguit keek het vogeltje even op wanneer de mussen weer eens opvlogen. Alsof hij even wilde zien waar die domme mussen nu toch weer zo’n drukte over maakten. Gelukkig maar, zo had ik even tijd om de macrolens te pakken en een foto te maken.
Ik denk trouwens dat het een groenling is. Mocht ik het fout hebben dan hoor ik het graag !
Hij kwam gisteravond zomaar naar beneden dwarrelen, bij het dichtdoen van de rolgordijnen. Hij zal ooit wel eens bij het oprollen van de gordijnen er tussen zijn gekomen. Het was wel een hele mooie vlinder zo met dat geel en bruin. Als ik het goed heb opgezocht zou het de hagedoornvlinder zijn. Toch nog een vlinder in december.
Het is altijd leuk om wat vogelvoer in de tuin te hebben. Jarenlang had ik hiervoor een vogelvoederplank, maar afgelopen jaar is hij kapot gegaan. Dit jaar wilde ik een nieuwe kopen maar de prijzen zijn schrikbarend hoog vind ik. Voor dertig euro heb je eentje met een voederoppervlak van nog geen 30x30cm. Ik ga de komende week zelf maar even wat in elkaar timmeren dacht ik zo. Als ik een niet te dikke paal neem kan hij gewoon in de droogmolen-houder. Bij gebrek aan een voederplank had ik het voer maar wat uitgestrooid op het dak van het houthok.
Ik heb gisteren aan de tafel in de kamer gezeten die nu bij het grote raam naar de tuin staat. Zo kon ik mooi bekijken wat er allemaal gebeurde in de tuin. Het voer op het houthok trok niet veel vogels, te dicht bij het huis denk ik. De vinken en het roodborstje zochten de zaadjes op die op de tegels waren gevallen (ik zal er zo even wat extra op strooien).
Tegen de schemering begon het gebruikelijke geruzie van de mussen die sinds een paar weken een overnachtingsplek in de kamperfoelie hebben gevonden. Al te groot is de struik niet en dus is het een heel gekwetter voor iedereen een plekje heeft weten te bemachtigen.
Een koolmees deed niet mee met het geruzie. En hoewel ik een prachtig mooi nestkastje heb hangen (niet die met dat raampje) vond de mees een ander plekje toch mooier. Het gat voor de aandrijfstang van mijn zonnescherm is blijkbaar de opening naar een mooi onderkomen. Het vogeltje ging er nog een paar keer uit maar wurmde zich steeds weer door dat gaatje naar binnen. Ik denk dat ik dit voorjaar maar even moet opletten of er geen nest in gemaakt wordt. Anders zouden er wel eens wat eieren of jongen kunnen sneuvelen wanneer ik het zonnescherm open doe.