Toen ik vanmiddag thuis kwam van het werk vloog er een blauwe libel in mijn voortuintje heen en weer. Even leek het er op dat hij niet ergens ging rusten maar uiteindelijk zocht hij een plekje in de conifeerhaag. Natuurlijk het donkerste plekje in de tuin.
Op goed geluk heb ik toch maar een paar foto’s gemaakt. Door de wat dunne haag en het zonlicht op de achtergrond is de foto toch beter en anders geworden dan ik dacht.
Door net even de hoek van de opname anders te kiezen wordt het effect ineens weer anders. Maar ja, welke kies je dan voor op je log ?
Ik heb geloof ik nog nooit zo’n mooie bloembak gehad. De vuilnisemmer gaat nagenoeg helemaal schuil onder een vracht van bloemen. Hij zal straks mijn kale tuintje gaan opvleuren.
Het werk in mijn huis vordert gestaag. De logeerkamer en de computerkamer zijn klaar. Nog een muurtje schilderen op de slaapkamer en het laminaat leggen en dan is ook de slaapkamer klaar. Daarna ga ik mij verder naar beneden werken via de overloop en de trap om uiteindelijk de woonkamer en de keuken aan te pakken. Het hele huis wordt van top tot teen wit geschilderd met hier en daar een gekleurd muurtje.
In de computerkamer heb ik een woondecoratie-sticker op de muur geplakt. De magnolia tak hangt als het goed is straks boven mijn computerscherm.
Nu de meeste kinderen in de straat op vakantie zijn, krijgen de madeliefjes in het gras de kans om even te blijven staan. Net lang genoeg voor mij om een foto te maken.
Maar met de neus in het gras vallen natuurlijk ook weer andere dingen op. Helemaal als ze zo mooi fonkelen.
Ik had ze gisteravnd in een logje willen plaatsen maar het nare weer van de laatste dagen maakt mij na een dag klussen knap inactief merk ik. Vandaar dat ik mijn ochtendlogje maar gebruik om de foto’s te plaatsen.
Na de regen van de nacht van zaterdag op zondag hingen de takken van de coniferen naast mijn huis zwaar van de druppels naar beneden. Altijd weer leuk om druppels te zien.
Gisteren ben ik voor het klussen aan even mijn tuintje uitgestapt om wat foto’s te maken. Met een paar stappen sta ik bij een watertje en kijk ik uit over de weilanden. Het schelpenpad langs de rand van de wijk zal ik wel heel vaak gaan bewandelen denk ik.
Hee, nog een bloemetje in mijn tuintje. Geen idee wat de naam van deze is. Aan het blad te zien is het een klaversoort. Het gele bloemetje is nauwelijks een halve centimeter groot.
Wanneer ik tussen het klussen door even een pauze neem zit ik in mijn kale tuintje. Maar hoe kaal hij ook is, toch zie ik er altijd 3 soorten vlinders. Een daarvan is deze atalanta. Tussen het vladderen door rust hij af en toe op het dak van het tuinhuisje of, zoals hier, gewoon op een van de tegels.
Onrustig is hij wel. Ik ben al op afstand begonnen met foto’s maken van de vlinder maar al snel vloog hij weer op. Vandaar de rare hoek van de foto.
Het is mij trouwens nooit eerder opgevallen dat het oranje in de vleugels bijna een cirkel vormt.
Vandaag ben ik vrij dus kan ik wat meer gaan aanpakken. De schoongemaakte vloerbedekking wordt bedekt met laminaat, het behang met een werkje op de slaapkamer wordt verstopt achter glasvezelbehang en de trapopgang wordt wit geschilderd. Ik ben benieuwd hoever ik kom vandaag.
Mijn achtertuin bij het nieuwe huis is een echte woestenij. Aan de duidelijke grens van dood gras en groen gras van het veld naast het huis is te zien dat er met een of andere verdelger is gespoten. Er groeid helemaal niets. Nou ja, op 1 plant na die tegen het huis aan groeit. Het is de kantige basterdwederik. De bloemetjes zelf stellen niet veel voor maar de pluisjes zijn prachtig.
