Het weekend is alweer voorbij, morgen staat er weer een werkdag op de agenda. Maar eerst nog een ander agendapuntje afwerken: nog een logje maken met de foto’s van gistermorgen. Ik ben toen even naar de rand van Zwolle achter het Sophiaziekenhuis gefietst. Het was weer een heerlijke druppelochtend. En wanneer je er vroeg bij bent, is er vaak ook nog nauwelijks wind.
Toen ik van de fiets afstapte had ik zoiets van: “wat doe ik hier eigenlijk. Ik zie vast weer hetzelfde als een week geleden toen ik hier ook was. Toen zag ik overal waterjuffers met druppels. Ga ik nu de zelfde foto’s weer maken ?” Maar tot mijn verwondering was er geen waterjuffer te bekennen. Of ze waren zo goed verborgen dat ik ze niet kon vinden. Gelukkig waren er zat andere foto-onderwerpen.
Gehurkt zittend in het gras zag ik naast mij een spin in zijn web rondwandelen. Omdat het licht zo mooi door zijn poten heen scheen maakte ik een foto van het beestje. Geheel onverwacht bleken de blinkende druppels op de achtergrond het effect van een wolkenlucht te geven.
Naast het vele paars en geel in de berm viel het kleine blauwe bloemetje van de vergeetmijniet bijna niet op. Gelukkig viel mijn oog er op. Bloeien vergeetmijnietjes nou zo lang of zou het een bepaald soort zijn dat zo laat in de zomer nog bloeid ?
Langs de waterkant zag ik ook nog een plant die mij nooit eerder was opgevallen. De bloem zelf is niet zo opvallend maar de vorm van de kelkbladeren geven de bloem een mooie elegante uitstraling.
En dan eindelijk zie ik toch nog een waterjuffer. De druppels schudde ze net van haar vleugels af.
Gisteravond heerlijk met VriendinT gefietst. We waren goed voorbereid: we konden met kaas, wijn en nootjes heerlijk genieten van de zonsondergang.
Het was weer heerlijk fris vanmorgen en er was even tijd om naar buiten te fietsen. Een klein eindje maar, want al te veel tijd was er ook weer niet. De rest van de foto’s moeten dan ook even wachten tot later, mischien zelfs tot zondagavond.
Na twee en een halve dag buffelen in mijn nieuwe huis ligt de vloer er en zit die in de eerste olielaag. Nu wordt het weer eens tijd voor wat huishoudelijke karweitjes. Vanmiddag komt VriendinT te logeren en te helpen, dan moet het hier natuurlijk wel een beetje aan kant zijn.
Het is tegenwoordig weer oppassen geblazen. Ik vergeet het echter nog steeds: en heb dan ook regelmatig spinnenrag in mijn gezicht: de spinnen spannen hun web op de meest onpraktische plaatsen.
Ik heb een paar daagjes vrij genomen om eens flink te klussen. Nu de keuken verhuisd is kon de muur aangepakt worden, moest de aansluiting op de close-in boiler aangepast worden, een oplossing worden gevonden voor het stukje muur achter het aanrecht en natuurlijk de vloer leggen.
Toen ik vanmorgen een stuk gereedschap uit de garage wilde pakken zat er midden op het pad ineens een kikker. Xarak hoeft zich hier straks niet te vervelen denk ik.
Nadat ik de foto had gemaakt en de camera weer terug had gelegd zag ik twee vechtende houtpantserjuffers. Die waren niet meer op bezoek geweest sinds Frank geholpen had met schilderen. De camera maar weer gehaald en even een foto gemaakt van een van de juffers nadat ze uitgevochten waren.
Uiteindelijk heb ik mijn stuk gereedschap gepakt en ben aan de slag gegaan. Tegen het eind van de middag was ik al aardig opgeschoten. Het stukje muur achter het aanrecht is gestuked, de close-in boiler staat weer recht en het eerste gedeelte van de vloer ligt. Als het meezit komt de vloer morgen af en kan de olie er op.
Soms heb je van die dingen in huis die toen je ze kocht ze vreselijk handig leken. Maar meestal verdwijnen ze in een kast en kijk je er niet meer naar om. En toch ook weer zonde om weg te gooien, je weet immers maar nooit.
Zo ook deze vochtige doekjes. Ik zag anderen ze altijd driftig gebruiken, dat leek mij ook wel wat voor wanneer ik bijvoorbeeld weer eens opstond na een foto gemaakt te hebben op de modderige grond. Maar voor mij waren ze niet zo geschikt blijkbaar.Of ik vergat ze, of ik had mijn handen al afgeveegd aan mijn broek voor ik aan de doekjes dacht. En ach, de broek was dan toch al vies en met vieze handen de fototas open maken om bij de doekjes te komen is ook weer zo wat.
En zo ligt dit doosje met vochtige doekjes al jaren ongebruikt in huis. Tot nu. Nu ik geen keuken meer heb en geen stromend water op de begane grond zijn ze toch wel handig om snel mijn handen een beetje schoon te maken. Net op tijd, want de doekjes beginnen al aardig op te drogen.
De verhuisdatum komt steeds dichterbij en het werk lijkt steeds meer te worden. Vandaag nog de laatste hand aan de keuken en kamermuur leggen en dan morgen eindelijk beginnen met het leggen van de houten vloer.
En oja, niet vergeten: wat zaad van de akelei meenemen.
Vanmorgen heb ik mij een beetje verslapen. En omdat ik na het werk nog van alles wil doen en dus op tijd weg wil moest ik even haasten om niet te laat op het werk te zijn. Geen tijd voor een ochtendfoto dus. Dan maar een foto uit de oude doos. Deze heb ik sinds gisteren als buroblad staan op de pc op het werk.
Mocht je deze foto ook als buroblad willen hebben dan kan dat. Klik  hier om naar de grote foto te gaan zodat je hem als buroblad kunt instellen.
In mijn oude huis gaapt nu een groot gat waar ooit de keuken was. In mijn nieuwe huis staat nu de ‘oude’ keuken nieuw te zijn. Alles werkt en tot zover hebben we nog geen lek gezien. Ik ben in een keer een hele stap verder. De komende dagen wordt het koken op een campinggasstel.
Het was vanmorgen weer een prachtige dauwmorgen. Omdat mijn zwager rond een uur of 10 zou komen kon ik mooi even richting het Sophiaziekenhuis om eens bij de slootjes er achter te gaan kijken. Eerlijk gezegd verwachte ik er niet veel van. Vorig jaar is alles daar op de schop gegaan en sindsdien was het er een beetje kaal. Maar geheel tegen mijn verwachting in waren er allemaal waterjuffers te zien. En nog mooier: ze zaten onder de dauwdruppels.
Ik moest wel snel zijn, want de ‘dames’ waren druk bezig met wassen om maar zo snel mogelijk van de druppels af te komen.
Maar ook de vliegen waren niet ontkomen aan de dauwdruppels.
Natuurlijk was het gras ook goed nat, en binnen de kortste keren was mijn spijkerbroek dan ook doorweekt Maar ja, je moet nu eenmaal laag zitten wil je dauwdruppels kunnen fotograferen.
De rode klaver was overal vollop aanwezig, hier en daar waren ook nog de gele bloemen van de boterbloem te bewonderen. En ook deze deden dapper mee met het vasthouden van de dauwdruppels.
En wat is een druppelochtend nu zonder een beetje spinrag ?
De rest van de foto’s kun je bekijken in onderstaande slideshow
