Gisteren brak tegen het eind van de middag het wolkendek open. Ik ben even op het schelpenpad gaan staan om naar de lucht te kijken. Het beloofde een prachtige zonsondergang te worden, jammergenoeg moest ik naar volleybaltraining dus zou ik er niet van kunnen genieten.

Even later moest ik mij omkleden voor de training. Vanuit het slaapkamerraam zag ik hoe de randen van de donkere wolken oranje kleurden. Nou ja, een paar foto’s maken mocht toch wel ? Een minuutje later op training moet maar kunnen hoor.

Onderweg naar de training zag ik de luchten steeds dramatischer worden. Balen. Heeft een van jullie wel de kans gehad om foto’s te maken van de zonsondergang ?

Gisteren bracht mijn bezoek een prachtig boeket mee. Er zitten heel wat verschillende bloemen en takken in, zoals bijvoorbeeld deze hedera. Van deze mooie bolletjes groeien er heel wat aan de schutting voor mijn huis. ‘t Is weer een idee voor een volgend boeket.

Toen ik gisteren mijn logje op de website had gezet, bedacht ik mij dat ‘geen tijd’ eigenlijk maar onzin was. Of ik nou een doos meer of minder zou uitpakken maakte toch niet uit. Ik zou hoe dan ook niet alle dozen kunnen weg werken in een dag. En zulk mooi fotografieweer heb je ook niet elke dag. Ik heb daarom alsnog de fiets gepakt en ben de dijk opgefietst.

De mist was dik en ik vroeg mij af of ik wel iets zou zien wanneer ik op de dijk zou zijn. Maar voor ik de dijk op zou fietsen zag ik in de berm een paar schermbloemen staan.

De ganzen in het gebied leken wat van slag. Luid gakkend vlogen er steeds groepjes over en weer. Heel af en toe zag ik ze overvliegen wanneer de mist op die plek net even geweken was. Eenmaal op de dijk was het zicht beperkt, het zonnetje was niet meer dan een lichtvlek in een grijze muur.

Gelukkig was het zonnetje wel sterk genoeg om macrofoto’s te maken. En met de mist waren er druppels in overvloed. Prikkeldraad is voor spinnen een geliefd object om hun spinrag omheen te wikkelen. Waarom eigenlijk ? Waarom maken ze van de kluitjes spinnenrag ? Het lijkt mij geen schuilplaats en of ze hiermee ooit een vlieg zullen vangen ? Hoe dan ook, het rag hield weer prachtig de druppels vast. De combinatie van het grijs en harde van het prikkeldraad met het fragiele van de druppels vind ik altijd weer mooi. Op het moment dat ik de foto maakte, bedacht ik mij dat het alweer heel lang geleden was dat ik deze combinatie had gefotografeerd.

Ik stapte weer op de fiets maar moest er al vrij snel weer af. Nou ja, moeten….. Ik wilde gewoon graag deze schermbloem van dichtbij bekijken. Vanaf de fiets kon ik niet zien of hij nu uitgebloeid was of niet. Ik dacht van wel maar de oudroze kleur leek iets anders te zeggen.

Onder aan de dijk stond een oude knotwilg. Een wonderlijke boom waar ik zeker nog eens op terug ga komen. De rechterhelft van de boom is volledig weg en wat er nog staat is ook nog eens in tweeën gespleten. En nog weet de boom te overleven.

In de berm zie ik ook nog grashalmen. Zo van een afstandje zien ze er uit als gewone halmen waar niets mee aan de hand is. Maar eenmaal van dichtbij bekeken blijken ze allemaal omwonden te zijn met een ragfijn net van druppeltjes.

Ondertussen wakkerde de wind wat aan, niet veel, maar genoeg om de spinnenwebben heen en weer te laten gaan. Dat maakte het knap lastig om de druppels op de foto te kunnen krijgen.

Ik ben blij dat ik er nog even op uit ben gegaan. Al betekend het wel dat ik er nu even wat harder aan moet trekken om de bovenetage wat toonbaarder te maken voor de visite die vandaag mijn huisje komt bewonderen.

Alle 19 foto’s kun je bekijken in hun eigen album door op deze link te klikken.

Nee, niet een foto van vanmorgen maar een die ik gisteren onderweg naar het werk heb genomen. Vandaag heb ik eigenlijk helemaal geen tijd om foto’s te maken. Er moeten nog meer dozen weggewerkt worden.

In mijn tuin liggen al aardig wat blaadjes op de grond, de herfst komt er aan. Dit blaadje heeft de grond nog niet bereikt. Het hangt ergens halverwege in een spinnenweb.

Gisteren, aan het begin van de avond, brak het wolkendek open. Het gaat vast een mooie dag worden vandaag.

Afgelopen weekend ben ik mij in een tuincentrum een beetje te buiten gegaan aan plantjes. Een van de plantjes is dit kangeroepootje. Ik dacht daarmee een kamerplant te kopen maar volgens het label dat bij de plant in zit kan hij makkelik tot de eerste vorst bloeien. Is het dan toch een buitenplant ?

Ik weet het, de chrysant is lang niet iedereens favoriete bloem, ook niet die van mij. Maar echt lelijk zijn ze nou ook weer niet toch ? Helemaal niet als ze wit zijn.

Dat is waar ook. Ik had nog wat foto’s van afgelopen zaterdagmorgen.De meestal wat saaie wegebree zag er met de parelende druppels prachtig uit die morgen.

Soms moet je ze zoeken, maar deze ochtend zat er op bijna elk stengeltje wel een vlieg met druppels.

Het was vanmorgen stil, geen blad bewoog, zelfs de vogels hielden zich rustig. Het ijsvogeltje vloog vlak boven het water zonder zijn schelle roep te laten klinken. De stilte had deze reiger doen indutten denk ik. Ik kon dicht bij hem komen zonder dat hij opvloog.

Achter mij hoorde ik het knisperen van kleine steentjes op het pad. Een wandelaar die de hond uitliet. De reiger schrok, de vrouw keek mij verschrikt aan alsof ze niet gewend was om op dit vroege uur iemand tegen te komen.

Even verderop is een veld dat omzoomd is met populieren. Een rij stammen in verschillende gradaties grijs.

Aan de overkant van het slootje ontwaakte een kleine zwanenfamilie. Ze zochten het water op, een van de ouders kwam nog even kijken om te zien of ik kwaad in de zin had.

En dan, eindelijk, zie ik druppels. Langs het water aan de westkant van de bomen, heeft het spinnenrag toch druppels weten te vangen.

Zelfs tussen de uitgebloeide schermbloemen zag ik druppels, ze toverden de kale takjes om in kleine kroonluchters.