Ik had gehoopt op een wat heldere ochtend nadat ik gisteravond sterren zag twinkelen. Maar helaas, de wolken waren alweer het land ingetrokken. Ik ben er toch maar even op uit gegaan, al was het grijs en donker. Zoals ik vanmorgen in mijn ochtendlogje al liet zien, waren overal langs de weg witte vlokken ijshaar te zien.

Op die plekken waar de bast van de dode takjes kapot was, kwamen de witte veren naar buiten.

Het was donker in het bos, wanneer ik iets wilde fotograferen moest ik de iso-waarde omhoog gooien of de flitser gebruiken. Dat laatste was nog een hele puzzel. Steeds weer waren mijn onderwerpen overbelicht. Omdat ik niet wist hoe ik er voor kon zorgen dat de flitser minder licht gaf, besloot ik de sluitertijd maar korter te maken, het diafragma kleiner te maken en de iso op 100 te zetten. Zo af en toe werkte dat goed.

Het is knap lastig om het flitsen met de ringflitser onder de knie te krijgen. Met het spinnetje ging het prima, maar hier in het bos lukt het mij niet echt. De meeste foto’s zijn overbelicht of hebben een drukke achtergrond doordat deze ook belicht wordt. Dan toch maar weer zonder flitser.

Bij een berkenblaadje probeer ik het nog eens. Eerst met flits:

En daarna zonder flits:

Zonder flits vind ik toch mooier. En toch moet het kunnen lukken met een ringflitser. Ik moet nog even oefenen denk ik. Of zou het alleen goed werken met insecten ?

Vanmorgen ben ik er eventjes op uit geweest. Het was alweer een tijdje geleden dat ik in de Dellen was en ik had ook nog een flitser om uit te proberen. Net als vorig jaar zag ik ook dit keer langs de weg allemaal witte dotjes liggen: het was weer even zoeken naar de naam maar ze heten ijsharen.

Waarschijnlijk ontstaan ze doordat het dode hout waarop de ijsharen groeien een schimmel bevatten (gele en/of zwarte trilzwam) Door het vertering en afscheidingsproces blijft het takje iets warmer dan zijn omgeving. Het water dat vrij komt bij de processen worden naar buiten geperst. Wanneer het dan licht vriest bevriest het water. De ijsharen groeien (net als echte haren) van onder aan.

Bij dit takje kun je mooi zien waar de ijsharen uit het hout komen.

De hedera aan de schutting voor mijn huis zit vol met bolletjes. Sommigen bloeien nog maar de meesten zijn uitgebloeid. Nu er regendruppels aan hangen kon ik mooi de ringflitser weer eens testen.

Het was vanmorgen een drukte van belang rondom mijn huis. Koolmezen, mussen, pimpelmezen, vinkjes, spreeuwen, merels en zelfs vlaamse gaaien lieten zich zien. En omdat ik bij het opruimen van de bijkeuken (stond geloof ik niet op mijn to do-lijstje) toch een paar vetbollen tegenkwam heb ik die maar meteen opgehangen.

Maar ja, van het een komt het ander en voor je het weet verschuil je je achter een plant in de vensterbank om een paar foto’s te maken.

De planning liep natuurlijk weer niet zoals ik had gehoopt, de vloerdelen zitten nog steeds in hun verpakking (niet alleen ik maar ook de stofzuiger bleek er prima omheen te kunnen) en de wc is nog steeds wit. Wel rolt het wc-rolletje nu prima om zijn houder, is de was opgevouwen en hangt er alweer een nieuwe, zijn de kussenslopen van de bank eindelijk weer schoon, is de afwasmachine leeg en de bijkeuken opgeruimd. En oja, ik heb ook aan een paar websites gewerkt.

Verder maar een beetje rustig aan gedaan, voor vanavond staat er een spannende volleybalwedstrijd op het programma: wij van dames 3 moeten het opnemen tegen dames 2 van onze club. Ik rust nu dus maar even wat uit.

Update: ik ben blijkbaar helemaal vergeten dit logje te publiceren. Bij deze dan nog. En voor wie het weten wil: de wedstrijd hebben we gewonnen.

Vandaag een dagje vrij. Nou ja vrij, zoals gewoonlijk staat een vrije dag van mij bol van goede voornemens. Maar meestal gaan de meeste voornemens niet door. Het laatste stukje vloerdelen leggen in iedergeval wel. De planken liggen al in de kamer, zo kan ik er niet meer omheen. En daarna de wc-rolhouder ophangen, de zolderkamer opruimen, een lampje ophangen op de zolderkamer, in het halletje en in de wc, een nieuwe keukenblad bestellen en als het even kan de wc-muur ook nog een likje verf geven.

Gisteravond, vlak voor het slapen gaan, zag ik ineens een donker vlekje op de muur. Het bewoog ook nog, dat kon wel eens een mooi onderwerp zijn om de ringflitser uit te proberen. Omdat het spinnetje nog al hoog zat moest er even een stoel bij te pas komen, maar toen had ik wel goed zicht op het beestje.

Het wegblijven van een slagschaduw is wat mij betreft het grootste voordeel van een ringflitser, en ook het feit dat ik deze foto kon maken zonder de iso omhoog te hoeven schroeven. De weerspiegeling van de ringflister geeft het spinnetje wel een heel venijnige blik.

Overigens zit het spinnetje nog steeds op dezelfde plek, waarschijnlijk nog steeds volkomen verblind. En oja: bij deze sorry aan diegene die griezelen van het beeld van een spinnetje.

Sinds ik een nieuwe tv heb, heeft Xarak zo af en toe ook ineens belangstelling voor de beelden. Vooral wanneer er vogels te zien zijn. Ook als er alleen maar vogelgeluiden te horen zijn veert hij op. Qua kwaliteit ben ik er met mijn tv dus blijkbaar op vooruit gegaan. Met de oude tv heeft hij dat nog nooit gedaan.

Toen ik zondag mijn huiskamer met de stofzuiger te lijf ging bleek mijn boeket bloemen een aardige spelbreker. De meeste bloemen lieten hun blaadjes vallen. Ik heb het boeket met vaas en al snel buiten neergezet. Uiteraard kon ik daarna een heel spoor van bloemblaadjes opzuigen.

Vanmorgen staat het boeket nog steeds op dezelfde plaats. De chrysanten die er eigenlijk nog fris bij staan komen net onder de smeltende sneeuwlaag vandaan.

Het afgelopen weekend lag hier nauwelijks sneeuw. Zaterdagmorgen lag er wat op dingen als het dak van het tuinhuisje en mijn auto, maar op de grond en de bomen lag niets. Jammer, want op de tv zag het er allemaal prachtig uit.

Gistermiddag begon het dan eindelijk stevig te sneeuwen en bleef de sneeuw later op de avond ook liggen. Ik had gehoopt op wat helder weer vanmorgen zodat ik even langs de IJssel naar het werk kon fietsen. Maar helaas, het sneeuwt weer stevig. Mischien dat het blijft liggen zodat ik naar huis kan fietsen langs de IJssel ?

Het was koud vanmorgen, dit keer zonder sneeuw. Om een zonsondergang te fotograferen moest ik wel met de auto. Dat werd dus even krebben waardoor ik wat laat bij de zonsopgang was. Gelukkig was het toen ook nog mooi om te zien.

Grote groepen meeuwen vlogen heen en weer. Zolang ze vlogen maakten ze geen enkel geluid wat een heel bevreemdend effect had. Pas toen ze even in het water gingen dobberen hadden ze elkaar blijkbaar wat te vertellen.