Koning Winter is de laatste dagen weer flink aan het werk geweest. Zijn kunstwerkjes lagen zomaar op open plekjes in het bos.

Ik wens jullie bij deze jullie allemaal een heel fijn 2009 toe!

Bedankt voor alle reacties, lieve mailtjes en goede wensen!

Gisteren heeft Marmein zichzelf eens schandelijk verwend. Ten eerste een nieuwe lens:, een hele lange met een lange naam: Tamron AF 18-270mm F/3.5-6.3 Di II VC LD Aspherical (IF) Macro. Met deze lens kan mijn kitlensje de kast in en heb ik een stevige zoom in handen.

Daarnaast heb ik een statief gekocht. Een stevig geval die ook nog eens erg lenig is. De poten kunnen onafhankelijk van elkaar naar buiten geplaatst worden, en dat kan tot heel ver. De kolom kan ook gekanteld worden zodat ik de camera tot vlak boven de grond kan hangen, lijkt mij ideaal voor macrofoto’s. Ik heb nu al zin in het fotograferen van de libelles die uit de nimf kruipen.

De kop van het statief is met zo’n bol, zodat ik de camera makkelijk in allerlei bochten kan draaien. Het wegzakken van de camera zoals met mijn oude statief heb ik ook geen last meer van.

En als toetje heb ik mezelf ook nog getrakteerd op een afstandbediening. Niet een gewone, maar eentje compleet met antenne. Ik kan tot 60 meter de camera bedienen.

Ik heb vandaag maar vrij genomen. Ik zou mij toch niet kunnen concentreren denk ik. Drie keer raden wat ik dan wel ga doen vandaag……

Altijd wanneer ik vogels zo op het ijs zie staan krijg ik het een beetje koud. Ik weet dat zij geen last hebben van die kou, maar toch. Je zou maar met je blote voeten op het ijs gaan staan….

Even verderop was het een drukte van belang onder de wilg. De onderste takken van de wilg hebben het water een beetje open gehouden en is nu een heuze badplaats geworden voor de merels, spreeuwen en mussen. Helaas heb ik geen telelens om daar foto’s van te maken.

Hoe zou het trouwens zijn met het ijs hier in de buurt? Dat moet ik toch eens uit gaan zoeken. Mischien dat ik woensdagmiddag dan vrij neem om eens te kijken hoe schaatsen ook maar weer moet. Het is al weer een paar jaar geleden dat ik geschaatst heb.

No Image File Provided (filename=wp-contact/photos/vetbolletjes.jpg, name=wp-contact/photos/vetbolletjes)

De vetbolletjes waren de vorige keer zo snel opgegeten door de vogels dat ik kort daarop maar meteen een heleboel heb ingekocht. Een paar van deze nieuwe vetbolletjes hangen nu al twee weken buiten maar er zitten nauwelijks vogeltjes bij.

Gisteren zag ik trouwens de staartmeesjes weer. Die vinden de vetbollen wel lekker zo te zien.

Het was gisteren aan het eind van de dag ijzig koud op de dijk. Overal om mij heen zijn de knallen van carbid te horen. De knallen die van dichtbij komen worden meteen gevolgd door het opgewonden gegiegel en geroep van jongens.

Voor ik op de fiets stapte om de zonsondergang te fotograferen had ik het kacheltje alvast aangedaan. De kamer was dan ook heerlijk warm toen ik aardig verkleumd weer thuis kwam. Vandaag toch eens mijn handschoenen gaan zoeken.

De nieuwe bank zit nog steeds lekker. En nog belangrijker: hij is goedgekeurd door Xarak. Zodra het zonnetje er op schijnt is meneer op de bank te vinden. Het begint met een spelletje “vang je staart” (beni iets minder blij mee, de nagels maken een vreselijk geluid op de bank) gevolgd door wat stretch-oefeningen om daarna lekker van de zon te gaan genieten

Het is een plantje met een imago-probleem en toch kon ik ze niet laten staan op de markt: drie kleine plantjes vol met witte cyclaambloempjes. Altijd leuk zo met de feestdagen.

Waar een stukje overgebleven vloerdeel al niet handig voor kan zijn. Ik heb gisteren een paar aan de schutting in de tuin geschroefd zodat ze mooi als voederplankje kunnen dienen. Natuurlijk wel in de buurt van ramen zodat ik eventueel foto’s kan maken.

Voor het zijraam moet ik denk ik wel even een gordijn hangen. Ook al sta ik zoveel mogelijk naast het raam, de vogels hebben mij toch in de gaten. Alleen deze merel was zo vriendelijk om even lang genoeg stil te staan voor een foto.

Toen ik eerder vandaag naar buiten keek zag ik de blauwe lucht oprukken. Alsof er een grote bezem langs de hemel ging werden de wolken richting de IJssel geduwt. Ineens bedacht ik mij dat als de weermannen en vrouwen gelijk hadden, dit wel eens de laatste wolken voor de komende dagen kon zijn.

Ik ben snel even op de fiets gesprongen om vanaf de dijk de laatste wolken uit te zwaaien. De koude wind sneed dwars door mijn jas heen toen ik even stilstond om een foto te maken. Het koude weer komt er aan.

Vanmorgen was ik mij aan het aankleden toen ik in de verte iets hoorde. Kerkklokken? Een autoradio die hard stond? Ik stak mijn hoofd uit het raam maar hoorde niets meer. Toen ik even later de wasmachine aan het vullen was hoorde ik het weer: dit keer was het duidelijk kerstmuziek, en het leek wel alsof er een optocht gaande was.

Omdat ik toch nog een foto voor mijn ochtendlogje moest maken pakte ik de camera en liep naar buiten. Op de hoek van de straat stond de muziekvereniging Exelsior zachtjes kerstliedjes te spelen. Ik kon net een foto maken toen ze allemaal in auto’s stapten om in een volgende straat wat liedjes te gaan spelen.

De foto die ik had genomen was niet goed gelukt, ik pakte daarop mijn fiets om, net als vroeger toen ik nog kind was, achter de fanfare aan te gaan. Prachtig om te zien hoe alle muzikanten weer uit de auto’s stroomden, op hun plek gingen staan en zachtjes begonnen te spelen. Een voor een gingen de deuren open en uit bijna elke deur die openging kwam een kind naar buitengerend. Met open mond kijkend naar al die prachtig glimmende instrumenten.

Een van de omwonenden wist mij te vertellen dat ze dit elk jaar deden. Een erg leuke actie vind ik, van mij mogen ze dit blijven doen.