Dag twee in Zeeland begon met een prachtige lucht, dit keer niet boven de zee maar landinwaarts gefotografeerd. Na het ontbijt zijn we op de fiets gestapt om de omgeving een beetje te verkennen. Het fietspad liep langs een akker waar planten met een klein blauw bloemetje in groeide. Het bleek vlas te zijn.

Op goed geluk verder fietsend bleken we in het belgische gedeelte van het Zwin uit gekomen te zijn. Het meest opvallende hier (in iedergeval voor ons) was een hele grote haas. Een eigenaardig beeld midden in een natuurgebied met veel konijnen en vogels.

Op de terugweg naar het huisje reden we over een parkeerterrein waar een aantal ooievaars parmantig rondstapten. We stapten zo rustig mogelijk af om een foto te kunnen maken. Maar de vogels bleken helemaal niet bang te zijn voor ons. Ze kwamen zelfs op ons afgestapt en kwamen zo dicht bij dat we portretten van ze konden maken.

Tijdens de lunch brak het zonnetje door en terwijl we een broodje aten in de tuin kregen we bezoek. Als eerste werden we bestudeerd door een dikke duif.

En even later huppelde er zowaar een jong konijntje rond die gek bleek te zijn op de madeliefjes in het gras. Liggend op onze buik op het terras maakten we foto’s van het beestje. Iets wat ons verwonderde blikken opleverde van voorbijgangers die het konijntje niet konden zien maar ons wel.

En dan was het tijd om het strand eens bij daglicht te gaan bekijken. Dwalend langs de duinen waren er allemaal plantjes te bewonderen. Zoals bijvoorbeeld dit kleine bloemetje. Geen idee meer hoe het heet.

Of deze, die van bovenaf gezien een bijna vierkante indruk maakte.

Op het strand vielen vooral de palen op die in het zand staken. Het spiegelende water voor de palen lieten ze op een andere manier zien.

Grote schepen voeren af en aan voor de kust. Voor iemand die gewend is aan de stranden van de waddeneilanden een wel heel eigenaardig gezicht. Ik moet zeggen dat ik daar wel heel erg aan wennen moest. Dan maar even een andere kijk op die combinatie.

Dat de palen ook voor andere dingen gebruikt kunnen worden bewezen deze meeuwen. Een prachtige uitkijkpost voor hen en een mooi gezicht voor ons.

De palen die verderop op het strand stonden en dus minder vaak in het water waren prachtig vergrijst. Bijna alsof ze van zilver waren.

En dan gaat zo’n eerste dag toch wel snel, voor we het wisten ging de zon alweer onder. Hoe spijtig ook dat daarmee de eerste volledige dag al voorbij was, het was wel genieten.

Wil je alle 32 foto’s van deze dag bekijken dan kan dat in het Zeeland-album