De dubbel bloemige herfststijlloos die ik een paar dagen geleden uit het papieren zakje zag piepen is nu helemaal op kleur gekomen. Hij staat zo mooi in bloei dat ik er wel een foto van moest maken.

Afgelopen zaterdag zag ik eindelijk weer eens een porseleinzwam. Ik moest er overigens wel voor op mijn rug liggen achter de omgevallen boom waar de zwam op groeide. En ik kan je vertellen: het is knap lastig om vanuit die positie de batterij van je camera te verwisselen.

Alhoewel het de laatste dagen ‘smorgens mistig is, hangen er niet veel druppels aan de bloemen en struiken, hooguit aan de korte grassprieten. Maar afgelopen zaterdag eindelijk wel en dus ben ik even op de fiets gestapt om in de nabije omgeving wat druppels te fotograferen. Overal in de bermen staan uitgebloeide bloemen en allemaal deden ze hun best zich te tooien in glinsterende druppels.

Het leek wel of alle planten met elkaar verbonden waren door eindeloze strengen spinnenrag,

De grashalmen leken met de strengen druppels wel op mini-kerstboompjes.

Van sommige planten leken de uitgebloeide bloemen tijdens de bloei te zijn opgedroogd, of zouden ze zijn gemummificeerd? In iedergeval blijven de bloemen zo wel heel lang bloeien.

Vlak over de grote fietsbrug staan weer hele andere uitgebloeide bloemen in de berm.  En als altijd bij deze schermbloem verwonder ik mij weer over de gelijkenis met een kroonluchter.

Enkele weken geleden ben ik met Zus1 naar de Kleine Plantage in Eenrum geweest. Daar kocht ik twee soorten herfststijlloos. De gewone stijlloos had ik in een schaal gedaan en die staan nu allemaal vrolijk in bloei met hun paarse, crocusachtige bloemen.

De bol van de dubbele herfststijlloos was ik helemaal vergeten tot ik dit weekend een bruin zakje in de bijkeuken vond waar wat witte bloemetjes uitstaken.

Nu prijkt ook de dubbele bloem in mijn woonkamer, samen met het papieren zakje waar de bol in zit.

Toen ik gisteravond van de bank opstond om een cappuccino te gaan maken keek ik even uit het raam. Boven de weilanden zag ik een zilverwitte laag hangen, nog net te zien ondanks dat de zon al was onder gegaan. Ik heb daarop maar even mijn camera en statief gepakt en ben naar de waterkant gelopen om wat foto’s te maken.

Het kerktorentje in de verte is het torentje van Zalk.

Wat zijn Septemberochtenden toch heerlijk. Vooral als ze beginnen met mist. De vogels in het park waren allang wakker toen ik er even op uit ging met de camera.

Hier in Zwolle hangt vanmorgen mist, net als gisteren overigens. Toen ben ik met een klein ommetje naar het werk gefietst. Via Spoolde ben ik richting de IJssel gefietst.

Staand op een kade stond ik tussen de oude IJsselbrug en de A28 in. Over de snelweg raasde het verkeer, onder de snelweg passeerde net traag een schip.

Langzaam maar zeker werden de contouren van het schip steeds duidelijker.

De oude IJsselbrug verhief zich net boven de lage mistbanken. Als ik de brug zie moet ik altijd aan een oud-collega denken. Die vertelde dat toen zijn vader vertelde dat ze over de IJsselbrug richting Hattem zouden rijden, hij vol ontzag naar de brug had gekeken. Dat zou wel eens heel gevaarlijk kunnen zijn, over die hoge bogen van de brug gaan rijden…….

Na mijn ontmoeting met de humeurige stier werd ik verderop in het natuurgebied Planken Wambuis bijna onder de voet gelopen door een kudde schapen. De herder had ze net vrij gelaten en vol enthousiasme renden de schapen over het pad naar het heideveld dat ik net was gepasseerd.

Even later was ik getuige van een heel oud plaatje: schapen op een heideveld.

Alleen het herderinnetje met een kleurige strik aan haar wandelstok miste nog.

Voor ik maandagmiddag naar de prijsuitreiking in Arnhem ging, ben ik ‘s morgens eerst gaan wandelen in het natuurgebied Planken Wambuis. Daar had ik een paar eigenaardige ontmoetingen.

Lopend langs het pad hoorde ik vanaf de heide een vreemd brullend geluid te horen. Het leek mij niet een burlend hert, maar eerder zo’n schotse hooglander waarvoor bij de ingang al waarschuwingsbordjes hingen. Toen ik het stuk dennenbos passeerde en bij de heide aankwam, zag ik inderdaad een grommende en grauwende stier op mij af  komen.

Het beest was groot en knap chagrijnig. Hij straalde gewoon uit dat hij zin had om ergens eens even flink tegenaan te beuken en ik had liever niet dat ik dat zou zijn. Langzaam liep ik naar wat dicht op elkaar staande bomen in de hoop mij daar wat achter te kunnen verschuilen wanneer hij inderdaad op mij af zou stormen.

Terwijl ik achter de bomen stond te wachten tot de stier voorbij gewandeld zou zijn zag ik langs het dennenbos een man aan komen lopen. In een witte korte broek en met een gestreept shirt en slippers aan leek het eerder iemand die een strandwandeling dan een boswandeling maakte. Een vreemde, misplaatste verschijning die langzaam maar zeker op de stier af koerste.

Gelukkig zag de man nog net op tijd de stier en ook hij bleef staan om niet de aandacht van het beest te trekken. Nadat de schotse hooglander (gelukkig) was doorgelopen en een eindje verder met zijn voorpoten zand in hoge bogen omhoog gooide, kwam de man naar mij toe lopen. “That’s not a happy bull” zij hij tegen mij. Het bleek een schot te zijn die vanwege de herdenkingen in Arnhem in Nederland was.

En zo had ik een ontmoeting met 2 schotten in het Planken Wambuis.

Gisteren heb ik een dagje vrij genomen. Niet om te klussen of een andere nuttige bezigheid maar om naar een prijsuitrijking te gaan. Ik had een foto ingestuurd voor de landschappenwedstrijd van de 12 landschappen. Gisteren kregen de 1ste 3 prijswinnaars de uitslag te horen tijdens een hightea. Mijn foto werd derde, de foto van Geertje Vierhout , een foto van het prachtige Zwaluwenburg, werd eerste.

De winnende foto is op streekbussen geplaatst en met zo’n bus werden we na de prijsuitrijking opgehaald voor een priverondleiding door het kasteel Doorwerth.

Op het binnenplein stond een prachtige oude acacia, waarschijnlijk de oudste van Nederland.

Binnen mochten we helaas niet fotograferen, maar voor ik dat doorhad had ik deze foto al gemaakt.

Het was een heerlijk dagje en met mijn prijs, een boek over het fotograferen van Nederlandse landschappen en een hotelbon van 75 euro, ga ik mij prima vermaken. En oja, dit is de foto die ik opstuurde: