Gisteren ben ik met de fotoclub naar het Zuiderzeemuseum geweest. Het weer was niet optimaal maar het viel mee, het was meer droog dan nat. Tegen het eind van de middag liep ik terug naar boot en zag een eend op iets zitten. Wat dat iets was kon ik niet goed zien. Een blokje hout? Een stuk kurk? Maar het leek wel te bewegen, het zou toch niet….? Ik kwam wat dichterbij om het beter te kunnen bekijken, de eend bleef rustig zitten. En toen zag ik het bolletje bewegen: het bleek een jong van de eend te zijn.
Pas toen ik tot anderhalve meter genaderd was stapte moeder eend rustig van haar jong af. Het jong rekte zich eens lekker uit en leek er geen enkele moeite mee te hebben dat moeders haar als warm voetenbankje gebruikte.
Moeder en kind leken qua gedrag erg op elkaar. Moeder eend deed een stap te ver naar achteren en kukelde achterover het water in. Even later overkwam het jong precies hetzelfde, maar dan van de andere kant van de plank.
Tegen het grijs van een loods stonden prachtige klaproosjes. Wat zijn het toch een tere en mooie bloemetjes.
Gisterenmorgen begon de ochtend mistig. Ik besloot daarom via het Engelse Werk naar het werk te fietsen. Met wat geluk zouden er zonneharpen zijn. Maar eenmaal op de fiets had de zon de nevel al verdreven. Maar ach, het was mooi weer, een mooie route en niet veel om en dus fietste ik maar door.
Eenmaal bij het Engelse Werk hadden de wolken de zon alweer bijna verborgen. Ik had nog wel het geluk om nog wat nevel te vinden toen de zon nog net even tussen de wolken door piepte.
Het park ligt er prachtig bij met de wolken kant van fluitekruid.
Ik moet er binnenkort toch eens wat meer tijd met de camera in dit park doorbrengen
Ik zou toch zweren dat de gemeente gisteren onkruid aan het verwijderen was uit het plansoentje achter mijn huis, maar daar was vanmorgen niets van te zien. De stinkende gauwe en het fluitekruid prijkt nog hoog boven de struikjes uit. Nou ja, heb ik weer een onderwerp voor een ochtend logje.
Al jaren kom ik bij winkels als Hema en Blokker en loop daar dan steevast met het gevoel rond dat ik iets nodig een keer moet kopen. Maar wat dat iets nou is, daar kan ik maar niet op komen. Ergens weet ik dan nog wel dat het iets praktisch is, maar daar houdt het dan ook mee op.
Maar telkens wanneer ik een geopend pak koekjes wil opbergen weet ik het weer: een koektrommel. En dus berg ik het pak koekjes maar weer op in een boterhamzakje of een pedaalemmerzak, afhankelijk van het formaat van het pak koekjes.
Het is al weer een hele tijd geleden dat het geregend heeft. Dauwdruppels vinden wordt dan ook steeds een beetje lastiger. Deze vond ik in het park langs het water. Ik moest er wel diep voor op de knieën. En nu ik weer op de bank zit om dit logje te schrijven ruik ik een sterke munt geur. Tussen het hoge gras stond waarschijnlijk ook wat munt.
Ze stellen eigenlijk niets voor en zijn zelfs een beetje truttig. Maar met een kale tuin die wat kleur kon gebruiken leken mij deze glazen waxinelichtjeshouders wel grappig. Gisteren, tegen het eind van de middag, stond de zon achter de lampjes en leek het wel alsof ik er al kaarsjes in had branden. Ik geloof dat ik er nog maar een stel van ga halen. Ze zijn ongeveer 50 cent, zonder al te veel uit te geven kan ik er heel wat ophangen in de tuin.
Het is deze dagen genieten van de clematis montana. Een waterval van bloemetjes langs de muur. Nu nog maar met twee takken maar wat mij betreft mag hij nog veel meer takken maken.
Voor de schutting in mijn tuin staat onder andere zeeuwsknoopje. Een prachtig bloemetje vind ik dat. Hij staat nog net niet in bloei en vangt hier het kleine streepje zonlicht dat tussen de planken van de schutting door piept.
Meestal vergeet ik bij de eerste foto te kijken naar de instellingen van mijn camera. Vanmorgen had ik een te klein diafragma en iso-waarde met een lange sluitertijd tot gevolg. Maar ach, dat had ook wel weer wat, al was het perongeluk.
Daarna de instellingen wat aangepast zodat er toch ook een scherpe foto gemaakt kon worden. Dat moest natuurlijk wel snel gebeuren voor dat Xarak voor zijn ochtendwandelingetje de tuin in zou stappen.
Ik heb de laatste tijd het zaad voor de vogels maar in een schaaltje gedaan zodat er niet zo veel geknoeid zou worden. Maar met het tegenlicht is duidelijk te zien dat niet helemaal gelukt is.
