Onderweg naar het werk zag ik een zwaan bezig met zijn ochtend toilet. Staand op een trede net onder het water steekt hij net iets boven het water uit waardoor hij goed bij al zijn veren kan komen. En met een camera in mijn fietstas moest ik natuurlijk wel even stoppen.

Het duurde niet lang of de zwaan kreeg gezelschap van een stel eenden. Het leek wel of ze het expres deden zodat ze ook op de foto zouden komen. Waarom zouden ze anders precies in de reflectie van de zwaan gaan zitten?

Met een tuin waar nog heel wat plantjes in kunnen kijk ik regelmatig in de koopjesbak in het tuincentrum. Daar staan vaste planten die uitgebloeid zijn en dus niet meer makkelijk te verkopen zijn. Voor een leuk prijsje neem ik ze dan mee. Zo ook de geum, een plantje dat ik niet kende maar dat er zo mooi gezond uit zag en bijna de pot uit knalde, zo stevig en gezond. Uit die pot kwamen drie mooie nieuwe planten.

Nu probeer ik mijn tuin zo veel mogelijk wit, blauw en grijs te houden, een oranje bloem is dan ook niet echt een passende kleur. Maar omdat ik de plant uit de uitgebloeide plantenbak haalde ging ik er van uit dat het een vroeg bloeiende plant was. En in  het begin van het tuinseizoen is een felle kleur in de tuin altijd leuk.

Maar deze week is een van de drie planten weer gaan bloeien. Nu prijkt er een knal oranje bloem tegen het donker paars van de salie. Staat eigenlijk best leuk vind ik.

Het is warm, en vanwege die warmt had ik gisteren alle ramen tegenover elkaar open gezet in de hoop dat de wind wat koelte zou brengen. Ik ben nou eenmaal geen fan van dit weer. Later op de dag moest ik even wat foto’s op een cd zetten. Ik was er bijna mee klaar toen ik achter mij ineens een piep en een hoop gefladder hoorde. Een koolmees was door een van de open ramen naar binnen gevlogen.

Het beestje pakken en naar buiten brengen was nog niet zo eenvoudig. Bang dat ik iets zou breken bij het tere beestje probeerde ik het voorzichtig te pakken maar natuurlijk vloog het weg. Tegen een raam aan, langs de lampen en schilderijen. Uiteindelijk vloog het meesje zelfs via de gang bij het trapgat omhoog. Een poging om hem een slaapkamer in te laten vliegen waarin ik het grote raam helemaal open had gezet mislukte.

Uiteindelijk zat het meesje vast achter twee grote kandelaars in het raam in het trapgat. Dit keer heb ik wat steviger doorgepakt en kon ik het geschrokken ding naar buiten brengen.

Iedere morgen doe ik nog steeds wat voer in het bakje op de vogelvoederpaal. En elke morgen zitten de mussen en de turkse tortelduif te wachten op dit moment. In het weekend, met dit mooie weer, moeten ze af en toe geduld hebben, of gewoon lef, dat kan ook. Met dit weer is het heerlijk om met een cappuccino in de tuin te zitten en zolang ik daar zit, durven zij niet bij het voedsel te komen. Het enige wat ze kunnen doen is proberen mij weg te kijken.

Gistermorgen was het zo’n ochtend waarop alle slakken in mijn tuintje te voorschijn waren gekomen. Met zijn allen zaten ze op een buxusplant in mijn tuin. Waarom ze daar zitten? Geen idee. Het is een hele toer voor ze om van blaadje naar blaadje te kruipen en er van eten doen ze niet. Of zou het gewoon een belangrijke vergadering zijn geweest?

Ik dacht toch zeker te weten vorig jaar een paar polletjes lampenpoetsersgras in mijn tuin gezet te hebben. Maar een van de polletjes begon dit jaar wel heel vroeg met pluimpjes te komen. Een vroege lampenpoetsersgras dacht ik nog. Toen ik vanmorgen mijn tuin in liep om een foto voor een ochtendlogje te maken dacht ik een veertje op een van de lampenpoetsersgraspluimpjes te zien maar eenmaal met mijn neus bij het pluimpje zag ik dat het een onderdeel van de pluim was. Geen lampenpoetsersgras dus. Maar wat dan wel?

In de kleinste gaatjes en hoekjes zijn wel spinnenwebjes te vinden. Klein in mijn ogen tenminste. Het kan natuurlijk heel goed zijn dat de spin in zijn ogen hier een gigantisch bouwwerk heeft opgehangen.

Afgelopen zondag ben ik met Ina even wezen kijken bij een berm waar het vol stond met orchideeën. Wonderlijk om te zien want om de een of andere reden heb ik altijd het idee dat je een orchidee pas vind na een lange zoektocht door onbegaanbare terreinen en over hoge heuvels. En als je dan een orchidee vind is het er eentje. Een exotische schoonheid die alle andere bloemen om hem heen saai doet lijken.

Maar hier, in een berm langs een fietspad in Drenthe, stonden er zomaar een heel aantal.

Prachtige roze bloemetjes dicht bij elkaar rondom hoekige stengels.

Ze waren er ook in bijna wit

Anderen zagen er wat tengerder uit en hadden minder bloemen.

En weer anderen hadden een donkere stengel met tere paarse bloemen.

Maar welke soort het nu is? En zijn ze allemaal dezelfde soort of zijn het toch weer verschillende? Ik hou het voorlopig op een rietorchis. En jij?

Onderweg naar het werk ben ik bij een polletje koolzaadbloemen even afgestapt. Met de nevel van die morgen konden er wel eens mooie druppels te vinden zijn. Maar dat viel een beetje tegen. De zon was al te sterk en had de meeste druppels al verdampt.

De bermen staan er de laatste tijd prachtig kleurrijk bij door de vele bloeiende bloemen. Ik moet binnenkort nodig eens in zo’n berm duiken. Maar niet alleen de bloemen zijn mooi. Het gras zorgt met zijn luchtige pluimen voor een kantachtig effect.