Toen ik dinsdagavond een foto van de zonsondergang maakte, werd ik begroet door deze zwaan. Niet op een vriendelijke manier helaas, al sissend kwam hij (of is het een zij) op mij af. Er is geen nest in de buurt, naar mijn weten is deze zwaan single, net als vorig jaar. Misschien dat zijn (of haar natuurlijk) humeurige gedrag de reden van het alleen zijn is.
Wanneer de muur in mijn woonkamer rood kleurt, dan moet ik wel even naar buiten kijken, de zon gaat weer kleurrijk onder. Gedurende het jaar gaat de zon steeds verder naar rechts onder. Ik moet daar toch eens op letten, dan zou ik de zon pal achter het kerkje kunnen fotograferen.
Van ZusL kreeg ik een grote tak van haar magnolia. De tak zat barstensvol knoppen waar (voor een magnolia) kleine, witte bloemen uit kwamen.
De bloemen van deze soort magnolia hebben niet die typische lepelvorm maar het zijn meer krullerige slierten.
Maar dat het eenmagnolia is, is duidelijk te zien aan de stamper en meeldraden van de bloem.
