Vandaag de laatste dag van de vogelzangcursus van het IVN Zwolle en omstreken. Een reeks van leerzame zaterdagochtenden in het Engelse werk waarbij we gaande weg steeds meer met elkaar kletsten en af en toe zelfs vergaten naar de vogeltjes te luisteren. Vorige week zijn we naar het orchideeënveldje gegaan omdat ik het steeds over de prachtige orchideeën had. Naast orchideeën bleken er klaprozen op de dijk rondom het veld ook te bloeien.
Met het tegenlicht en de lichte nevel die er die ochtend nog hing, knalden de klaprozen er uit tussen het groen van de andere begroeiing.
Tegen de gevel van mijn huis bloeit de witte roos weer prachtig, de vele bloemen laten de takken flink doorbuigen. Hij geurt helaas niet maar ik heb drie andere rozen geplant die als het goed is wel geuren, Die bloeien nog lang niet, tot die tijd dus genieten van de schoonheid van deze.
Gisteren had ik zomaar een dagje vrij. Ik zat al gepoetst en gestreken op de bank, klaar om voor een halve dag naar het werk te gaan en een halve dag overuren op te nemen toen ik mij bedacht dat ik net zo goed de hele dag vrij kon nemen, nu het weer nog goed was. En zo zat ik gisteren dus af en toe met de camera in de tuin. Zo heb ik bij een van de stenen bij de vijver gezeten die blijkbaar in trek was bij insecten. Lekker warm en een mooi uitzicht over het water.
Deze waterjuffer bleef even rustig zitten voor de foto. Nu het beestje op een glad oppervlak zat zag ik pas goed dat hij eigenlijk een soort van grijpers aan zijn pootjes heeft. Ik zag het pas toen ik de foto eenmaal op de computer bekeek.
Er waren meer insecten die de steen een lekker plekje vonden, zoals bijvoorbeeld deze vlieg. Ik denk dat de vlieg te groot is als prooi voor de waterjuffer. Zo niet dan nam deze een aardig risico.
Zeker als je de kaken van zo’n waterjuffer van dichtbij bekijkt.
