Alles in de tuin is flink aan het groeien. Zo langzamerhand is er in de tuin een heuse strijd losgebarsten tussen de bloemen en planten. Ze verdringen elkaar om het meeste licht te kunnen vangen. De hosta en deze schuimbloem doen daar ook aan mee. Uiteindelijk zal de hosta winnen, maar tot die tijd kan de schuimbloem zijn mooie bloemaren laten zien.
Gelukkig, ze hebben de vorst ook overleefd. De elfenbloemen hangen weer aan de ranke steeltjes. De bloemen zijn maar heel klein, maar dat maakt juist dat het bijna als een ontdekking voelt wanneer je ze ziet staan in de tuin.
Gistermiddag was het mooi weer. Na het werk ben ik dan ook nog even langs de moestuin gefietst om daarna via een omweg naar huis te fietsen. Wat staan de velden er weer prachtig bij! Sommigen geel gekleurd door de boterbloemen, anderen weer paars door de koekoeksbloemen.
Op een dijk ben ik even tussen de koekoeksbloemen gedoken om wat foto’s te maken. Net op tijd, want even later dook de zon weg achter een grote wolk.
Terwijl ik rond kroop tussen de koekoeksbloemen, klonk op de achtergrond de roep van de koekoek.
Ik kwam op internet nog een leuk verhaal tegen over de koekoeksbloem, ik heb er nog niet verder rond gekeken, maar er staan nog veel meer natuurverhalen.