SAM 0612 kopie

Sinds ik terug ben van vakantie, is meneer bijna niet weg te slaan bij mij. Zodra ik maar even zit, lijkt het wel of hij aan mij vastgeplakt zit. Hoe ik ook zit, hij zorgt wel dat hij op mijn benen kan liggen. Of boven op het tijdschrift dat ik probeer te lezen, maar dat laatste is natuurlijk normaal, zo ging het altijd al.

SAM 0492 kopie

Gisteren was het al laat in de middag toen ik in Utrecht het perron op liep waar over een kwartier de trein richting Zwolle zou vertrekken. Normaal gesproken staan de reizigers met het gezicht richting spoor, vaak kijkend in de richting vanwaar de trein gaat komen, alsof hij daardoor sneller komt. Maar op perron 2 stond iedereen met de rug naar het spoor en keken ze richting een hekwerk.

Door de spijlen heen was een man te zien die in een groot gat zat te staren. Zo af en toe stond hij op, liep naar een andere plek en kwam weer terug om weer in het gat te staren. Het leek alsof de man een toneelstuk opvoerde en de wachtende reizigers de theaterbezoekers waren. Een heel vreemd tafereel zo tegen het vallen van de avond.

 

20120920-073000.jpg

Vandaag moet ik even naar het ziekenhuis. Een voorbereidend gesprek op de operatie aan de pols (carpaal tunnelsyndroom).

Gisteravond laat gaf de pc ineens de geest. Een probleempje met de videokaart denk ik. Dat is dus het eerste klusje als ik straks weer terug ben.