Gisteravond keek ik uit het raam om net nog een staartje van de zonsondergang te zien. Ik heb maar snel de camera gepakt en ben even naar buiten gelopen om een foto te maken. Omdat de wolk zo mooi en lang was heb ik er maar een panorama van gemaakt. Om een grotere versie te zien kun je op de foto klikken.
Ik had een lange vinger van de nevel gistermorgen al wel de straat in zien kruipen vanaf de weilanden, maar besloot er geen foto van te maken. Even later fietste ik over de sluis toen ik links van mij de uiterwaarden van de IJssel zag, de bomen in het gebied staken prachtig boven de nevelen uit. Ik ben maar even omgekeerd om daar wat foto’s van te maken.
Ik trof er een prachtige verstilde wereld aan.
Niet veel later werd de mist ineens veel dichter en hoger boven de weilanden, waarschijnlijk omdat de zon nu boven de bomen uit kwam. Ik besloot door te fietsen naar het werk, in de richting van de zon.
Het moestuincomplex in Westenholte ligt tegen een weiland aan. Een stukje van dat weiland is afgezet met draad en daar dartelden gistermorgen een stel lammetjes in rond. Achter elkaar aan jagend en gekke bokkesprongen makend. Een prachtig gezicht, en omdat ik mijn camera bij mij had kon ik proberen daar wat foto’s van te maken.
Maar hoe dichter ik bij kwam, hoe meer de lammetjes op hun hoede werden. Het was gedaan met de gekke sprongen. Ze werden niet echt bang, maar ik werd wel zorgvuldig in de gaten gehouden, ook door de moeders.
En ach, als moeders dan toch in de buurt is en je even niet kunt spelen, is een slokje melk nemen een veel betere optie. Als je er bij kunt komen natuurlijk.
