Een van de fijne dingen van mijn baan is de flexibele aanvangstijd. Zo kon ik vanmorgen even wachten op de zonsopkomst om vervolgens met een omweggetje naar het werk te gaan. Ik ben naar het weiland achter (of moet ik zeggen naast) het Sophiaziekenhuis gegaan.

Het eerste wat mij opviel toen ik daar kwam waren de ijspegels aan de wilgen. Niet al te schoon, maar absoluut niet verwacht bij een eerste nachtvorst.

In het slootje naast de wilgen hadden de rietstengels kransjes van ijs gekregen.

Het gras was wit uitgeslagen van de rijp. Prachtig zoals die kleine ijskristalletjes aan elkaar geregen lijken te zijn.

Natuurlijk mag het prikkeldraad niet ontbreken.

De zon was nog niet helemaal op toen ik toch echt verder moest naar het werk. Zo flexibel is het nou ook weer niet.