Het is nat buiten. En zoals altijd als het regent volgt er in huize Marmein een vast ritueel: Xarak stapt na het ontbijt via het kattenluik in de achterdeur naar de tuin. Hij komt dan snel weer terug daar hij regen geen pretje vindt. Vervolgens gaat hij bij de voordeur zitten en kijkt mij dwingent aan: of ik de deur even voor hem open wil doen, want het kan achter dan wel regenen, maar mischien is het voor wel droog.

Hij doet twee stappen naar buiten, zijn hele lijf straalt uit dat hij het niet leuk vind dat het hier ook regent, maar meteen rechtsomkeer maken ho maar. Nee, eerst moet de voordeur achter hem dicht. Ik pak vervolgens mijn koffie, onderweg naar de trap open ik de voordeur waar meneer vervolgens diep verontwaardigd mopperend naar binnen komt zetten.