Het was heerlijk vanmorgen, en dan kun je natuurlijk niet binnen blijven zitten. Een kort ritje naar de Agnietenplas levert dan heel wat fotoplezier op. Ik had bedacht dat de wilgen langs de plas wel eens katjes konden hebben met mooie druppels. Nog wat zonlicht er op en het feest zou compleet zijn.

Maar zoals zo vaak, loopt het weer anders dan je denkt. In het natte gras stonden overal madeliefjes. De meesten nog gesloten maar allemaal met prachtige druppels.

Zelfs het mos op de zanderige stukken had wat druppels verzameld.

Verderop in het gras vond ik nog een oud slakkenhuis. Glanzend van de dauw en bijna transparant van ouderdom.

Eenmaal bij de wilgen bleek het water in de plas zo hoog te staan dat de wilgen een flink eind van de oever af stonden. Hier op de open vlakte waren de wilgen nog niet zo ver als de wilgen die ik vorige week fotografeerde. Geen wilgenkatjes om te fotograferen dus.

Maar aan de waterkant zijn altijd wel veren te vinden. En ook die zijn vaak dankbare onderwerpen om te fotograferen.

En dan, eindelijk, zie ik speenkruid staan waar ik dichtbij genoeg kan komen om te fotograferen.

Wil je de andere foto’s die ik vanmorgen maakte ook zien dan kan dat via de slideshow. Ik ben nog steeds een beetje aan het zoeken naar een goede presentatie van de foto’s. Dit keer opent de slideshow in een nieuwe pagina voor een wat rustiger beeld. Eens kijken of dat bevalt.