Ik was gisteravond vergeten om de wekker weer wat later te zetten, het was dus weer vroeg dag. En net als gisteren leek er ook nu geen mist te zijn. Lui als ik ben ben ik er maar niet op uitgefietst. Maar ach, dan zit je op de bank journaal te kijken en dan bedenk je dat je ook wat eerder kunt beginnen op het werk zodat je eerder naar huis kan.

Maar eenmaal bij het werk was het toch wel heel mooi buiten, en de IJssel was niet verweg. Ik liet daarom de fietsenstalling maar voor wat hij was en fietste door naar de rivier. Dan maar wat later naar huis.

Halverwege zag ik een rietkraag in de mist, daar kon ik toch nie zomaar aan voorbij fietsen ?

Eenmaal van de fiets zag ik overal weer prachtige druppels, dit keer hingen ze aan lange grassprieten. Ideaal met wat mist een een wazige zon er achter. En zo zat ik even later op mijn hurken met mijn camera tussen de knieën. Geen wonder dat menig fietser op het fietspad wat langzamer ging fietsen om te kunnen zien wat ik daar toch aan het doen was.

Naast druppels hingen er ook heel wat spinnenragjes aan de grassprieten, alsof die er aangebracht waren om er voor te zorgen dat het gras overeind bleef staan.

Met al dat rondhobbelen tussen de grassprieten was de tijd voorbij gevlogen. Geen tijd meer om door te fietsen naar de IJssel dus. Nog een laatste foto en dan snel naar het werk.

En ook nu weer een kleine slideshow natuurlijk.