Ochtendmist op een vrije dag. En dan nog wel met een wolkeloze lucht daar achter, zoiets kan ik natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan. Ik ben op de fiets gestapt en richting Berkum gefietst. Toen ik tegen half acht wegfietste, hing er nog een beetje een moody sfeertje.

Een eind verderop zie ik een struik met kleine witte bloemen. Geen idee wat het is (een krentenboom mischien ?) maar mooi is het wel. Vooral nu, nu de mist er kleine druppels op heeft gelegd. Zelfs de ragfijne draden van een spin hebben druppels.

Aan de brug over de Overijsselse Vecht hangen talloze spinnenwebben. En elk van hen is weer verschillend.

Vanaf de brug is er nauwelijks iets te zien van de Vecht. Twee ganzen vliegen laag over maar ik ben te laat om daar nog een foto van te maken. Ik fiets weer even terug om vervolgens voor de brug rechts af te slaan. Vanaf hier loopt het fietspad over de dijk achter Berkum langs.

Langs de helling van de dijk stonden hier en daar wat pinksterbloemen. De fiets werd op de dijk geparkeerd en ik daalde af naar een paar van deze bloemen.

Ik zou net weer een foto maken van een ander pinksterbloemetje toen ik ineens zag dat daar een vlieg op zat. En nog eentje met druppels ook. Wonderlijk. Eergisteren had ik er nog zo naar uit gekeken en geen eentje gevonden, en hier zat er zo maar eentje.

Ik wilde de foto ook eens met iso 50 maken, zodat ik nog minder ruis zou hebben en liep daarom terug naar de fiets. Maar zie dan maar eens de ene pinksterbloem terug te vinden. Gelukkig vond ik hem, alleen was mijn bonenzak niet dik genoeg om hem te gebruiken bij de foto. Terwijl ik zo op mijn hurken zat keek ik eens om mij heen en zag dat er heel wat meer vliegen waren dan deze ene. De dijk bleek vol te zitten met strontvliegen.

Ik kon mijn lol niet op. Ook deze beestjes hadden druppels op hun haren, nou ja, de meeste dan. Op mijn hurken kroop/liep ik verder over de dijk. Van zo een situatie moest ik natuurlijk profiteren.

Even later kwam ik met stramme knieën weer overeind en keek om mij heen. Even verderop stond reukgras. Mischien dat daar nog wat op zat ? Van deze afstand zagen de aren er glad en regelmatig uit. Ik verwachtte niet iets te vinden.

Maar er zat wel iets. Een bij-achtig wezentje dat zo te zien voor struisvogel speelde. Of zou het gras een soort vleesetend gras zijn dat de kop van het beestje in zijn greep had ? In iedergeval, het zag er maar vreemd uit.

Ik heb werkelijk geen idee wat voor eentje het is. Wonderlijk genoeg zat een paar halmen verderop nog zo’n insect zijn uiterste best te doen zijn kop in de gras halm te steken.

Er vlak bij zat weer een ander insect. Wat een druppelfeest vanmorgen !

Langs de dijk wordt het steeds drukker. Wielrenners, joggers, wandelaars, vanalles komt voorbij. Een oudere man stopt en vraagt wat ik aan het doen ben: macro-foto’s maken, vooral van druppels. Digitaal fotograferen vond hij maar niks. Iedereen klikte maar in het wilde weg, dat was toch geen foto maken ? Elke foto die hij maakte met zijn analoge camera, was uitgebalanceerd en wel doordacht. En hij wandelde weer verder.

Even later kwam er een man langs met twee labradors. Grommend en blaffend kwam eentje daar van op mij af. En hoe de man ook riep, de hond luisterde niet naar hem en bleef op mij af rennen. Uiteindelijk gaf de man het op en riep mij toe dat de hond niets deed. Ja ja, als hij net zoveel inzicht had in het gedrag van zijn hond als dat hij daar invloed op had…… Terwijl de hond rondsprong vlogen overal druppels in het rond en vlogen vliegen op van het gras. Het werd mij te druk, het werd tijd om naar huis te gaan. Nog even een tussenstopje bij de bloesem om die nu met zonlicht te fotograferen. Wonderwel waren alle druppels op het spinnenrag verdwenen waardoor het rag niet meer te zien was.

Van de ruim 150 foto’s heb ik er 42 overgehouden. Ik had mischien nog wel wat meer weg kunnen gooien, maar ach, een beetje een doorbijter komt er wel doorheen.

De diashow is hier te bekijken.