Vanmorgen ben ik er weer even opuit gegaan. Ik wou wel eens zien hoe het boomkruipersnest er voor stond. Na de regen van gisteravond was alles goed nat. Door de felle zon die vanmorgen scheen lagen een paar boomstammen langs het pad flink te dampen.

Verderop in het bos prikte de zon door het bladerdak heen en viel precies op een polletje gras.

Verderop langs het pad kwam ik langs het nestje. Ik ging op mijn tenen staan en keek in het nestje. Maar het was leeg. Er zat helemaal niets in. Ook klonken er geen alarmkreten van verontruste ouders. Mischien was het nest toch iets te open gebouwd en heeft een vlaamse gaai zijn slag geslagen.

Jammer, dan maar door om te kijken wat er verder op mijn pad zou komen.

Ik loop het zelfde stukje pad weer terug en kom weer langs het nestje. Toch nog maar eens kijken, je weet maar nooit. Net toen ik om de boom liep vloog er een vogeltje weg dat even verder in een boom verontrust ging zitten piepen. Heel even dacht ik ook gepiep te horen vanachter de boombast. Gelukkig, ze leven nog, ze zijn alleen dieper achter de schors weggekropen.

Ik loop weer verder om nog even langs het vennetje te gaan. Dat pad gaat tussen hoge statige beuken door die er nog fris groen uitzien wanneer het zonlicht er door heen schijnt.

Ik had gehoopt nog wat eierleggende waterjuffers te kunnen fotograferen maar gek genoeg is er deze ochtend niet eentje boven het water te zien. Gelukkig zaten er rondom het water wel wat vlinders zodat ik toch nog even op de knieën kan.

En toen werd het weer tijd om naar huis te gaan. Er moesten nog boodschappen gedaan worden voor het buurtfeestje in de middag. Je kunt alle foto’s van vanmorgen bekijken door op 1 van de foto’s te klikken.