Hulshorsterzand

Geplaatst op

Voor vanmorgen werd er zon voorspeld en op een vrije dag met een camera in huis moet je daar natuurlijk wel gebruik van maken. Dit keer naar een zandverstuiving bij Hulshorst (de exacte lokatie kun je zien op de pagina Fotoplekjes)

De grote zandverstuiging met hier en daar groepjes vliegdennen werd omzoomt door hoge dennen. Vlak achter de dennen liep de A28, goed hoorbaar maar door de afleiding van het landschap hoorde ik het geraas van de auto’s al heel snel niet meer.

Hier en daar lagen oude boomstammen, kaalgeschuurd door wind en zand hadden ze een zilvergrijze kleur gekregen.

Sommige stukken waren juist niet glad en toonden prachtige kronkels waar je allerlei figuren in kunt zien.

Ik kan mij geloof ik zo een dag verliezen in het alleen maar fotograferen van deze houtsculpturen, ik denk dat ik dat ook maar eens een keer ga doen. Maar nu kwam ik voor de zandverstuiving en dus liep ik verder.

Het gebied bestond niet alleen maar uit zand. Het middelste gedeelte bestond uit heide, gras en mossen. Op de grond groeide ook overal bekermosjes, een eigenaardig gezicht want ik zie ze normaal gesproken eigenlijk alleen op berkenstammen groeien.

De meeste mosjes stonden in bloei, het felle rood prachtig afstekend tegen het grijsgroene van de stengeltjes.

Ook al is het winter, overal was kleur te zien. Natuurlijk het goudgeel van het zand, maar ook het heldere groen van het mos.

Uit het lichtgroene mos staken allemaal witte draadjes. Ik had er een paar foto’s van gemaakt maar zag pas later op de computer waarom er witte draadjes in het mos zaten. Zo te zien was het de bloei van het mos.

Onder de dennenbomen lagen talloze dennenappels. De meesten al grijs, een enkele iets bruiner van kleur.

Niet alleen het groene mos gaf kleur aan het landschap. Her en der stonden toefjes zilvergroen ijslandsmos en een mosje met prachtig roodgele stengeltjes.

Ondertussen begon de lucht steeds meer te betrekken, het werd tijd om weer richting de auto te lopen.

Er stond een stevig windje en zo af en toe werd fijn zand in een razend tempo laag over de grond weg geblazen.

Het was weer een heerlijke wandeling op een plek waar ik zeker nog eens een keer naar toe ga. Mocht je alle 25├é foto’s willen bekijken dan kan dat via de slideshow.

7 reacties op “Hulshorsterzand&rdquo

  1. Je bent er lekker opuit gegaan! Ik hoop morgen ook weer wat mobiel te zijn! Ik vind de mosjes erg mooi!! Hoe was de temperatuur?

  2. Toen ik begon met lopen was de wind verschrikkelijk koud, ik heb zelfs mijn handschoenen uit de fototas gevist. Maar na een uurtje was het prima te doen en konden de handschoenen weer in de tas.

  3. Prachtig die zandverstuiving. Maar ik ben onder de indruk van je mosfoto’s.
    Ik besef nu pas dat deze zulke verschillende en mooie bloeiwijzen hebben.

  4. heerlijk gebied heb je daar gefotografeerd
    ook je mosjes staan er prachtig op :grin:
    vooral die met de witte draadjes ken ik nog niet
    je bekermosjes zijn niet in bloei
    die horen zo
    het is Cladonia soort
    vermoedelijk de Rode Heidelucifer
    leuk om eens te googlen op Cladonia’s
    dan zie je de verschillende variaties ervan :wink:

  5. Van ca. mijn 6de tot mijn 18de jaar heb ik hier veel rondgezworven (ik ben op ca. 10 minuten lopen van het Hulshorsterzand geboren), en ik kom er nog steeds enkele malen per jaar. Jammer dat het zo afgevlakt en ‘verparkt’ is. Vroeger (jaren ’50) was het landschap veel ruiger, er was veel meer verstuiving en het aanzien en het niveauverschil veranderde ook voortdurend. Het voorste, hoogste en mooiste gedeelte (pal tegen de spoorweg aan), toen eigendom van Natuurmonumenten, is begin jaren ’60 opgeofferd aan de aanleg van de Veluwesnelweg, iets wat tegenwoordig ondenkbaar zou zijn.

    Willem Witteveen

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.