15 Februari, ochtend

Geplaatst op

Gisteravond ging de deurbel. Het eerste wat ik zag toen ik de deur open trok was een collectebus. Daarboven hing een gezicht dat mij vaag bekend voor kwam.

Ik haat dit soort situaties. Moet ik enthousiast reageren zonder naam te noemen ? (meestal mijn eerste en naar mijn gevoel meest veilige reactie) Moet ik zeggen ” He, ken ik jou niet ergens van ?” Of moet ik maar net doen alsof ik helemaal niets bekends zie.

Ik koos voor de laatste. De man achter de collectebus leek licht te grinniken. Maar of dat nou was omdat het schuifje van de deur bleef hangen waardoor het buiten moet hebben geklonken alsof ik een gevangenisdeur opende of omdat hij mijn worsteling met de vage herkenning had gezien weet ik niet.

Pas toen ik de deur weer dicht deed bedacht ik mij dat hij wel eens mijn huisarts kon zijn geweest.

8 reacties op “15 Februari, ochtend&rdquo

  1. Ik weet dat de huisartsen klagen over hun inkomen, maar ik wist niet dat ze al met een collectebus rondgaan… :wink:

  2. Goed teken dat je die goede man niet herkent (je zal hem weinig zien), gevolg is wel dat hij weinig aan je verdient en het dus op een andere manier moet zien binnen te halen. :cool:

  3. Zo zag ik jaren geleden iemand op mijn werkplek. Ik kende haar maar tot op dag van vandaag weet ik nog niet wie ze was. Dat vond ik zo ergerlijk dat ik het tegenwoordig gewoon vraag;
    “Hee ik ken je maar waarvan ook alweer?”

    Alles om te voorkomen dat ik er weken over pieker….

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.