Zondagmorgen ben ik weer even naar de Dellen geweest. Toen ik van huis vertrok scheen de zon, maar eenmaal in het bos was deze verdwenen. Gelukkig waren hier en daar gaten in het wolkendek te zien, zo af en toe zou hij dus vast wel eens te zien zijn. Ik liep dus maar dieper het bos in, op weg naar mijn favoriete stekje.

Hier en daar waren in het bos uitgebloeide grassen te zien, hun zaadhalmen als wolkjes vlak boven de grond.

Zo af en toe piepte inderdaad de zon tussen de wolken door, en al zijn de bomen hoog en is daar boven vast veel te zien, mijn ogen bleven nog even op de grond gericht. Dit keer kon het mos mij boeien.

Eenmaal bij het zwijnenvennetje aangekomen ging ik eerst opzoek naar nimfen die ophet punt stonden om als libellen verder te gaan leven. Maar het was de afgelopen dagen niet al te warm geweest, net als deze ochtend, dus ik verwachtte er niet eentje te vinden.

Na mijn rondje rondom het vennetje had ik er inderdaad geen enkele gevonden. Wel zag ik een sprinkhaan. Wat weer een heel ander uiterlijk dan die ik eerder in mijn tuin fotografeerde.

Zo zittend op de grond ga je steeds meer zien. Zo leek er op bijna elk bruin blaadje dat tussen het gras lag een sprinkhaantje te zitten, zou het sprinkhanen seizoen nu definitief geopend zijn ?

En dan was er nog die vlieg. Grappig, zoals hij zijn middelste pootjes even laat hangen.

En oja, overal vladderden ook van die oranje vlindertjes. In eerste instantie keken ze de kat een beetje uit de boom wanneer ik met die grote camera dichterbij kwam

Maar daarna trokken ze zich niet zoveel meer van mij aan en deden ze gewoon hun dingetje. Dat dingetje was nectar zoeken in de heidebloemetjes. Het was nog knap lastig zoeken naar de opening van de bloemen met die lange tong.

Er waren niet alleen wolfspinnen maar ook andere spinnen zoals deze.

Deze spin had een hol met een grootse ingang gemaakt.

Na even gekeken te hebben of ik geen bedreiging vormde (mischien was hij bang dat ik zou proberen binnen te komen) keerde hij zich om en ging hij naar binnen toe.

Ik moet trouwens nog even uitzoeken wat zijn naam is (er stond geen naambordje bij de voordeur)

Na een tijdje verschenen er ook ineens allemaal waterjuffers, allemaal prachtig blauw.