[exif=”wp-content/photos/23dec08.jpg”]

Vanmorgen ben ik even naar de Dellen geweest, dat was al weer een aardig tijdje geleden. Lekker wandelen in de mist. Tenminste, dat dacht ik. Het was nog mistig toen ik aankwam. Zoals altijd zigzagde ik over het bospad om van alles en nog wat te bekijken en eventueel te fotograferen. Een omgevallen berk met eigenaardig groen uitgeslagen takken, op oesterzwammen gelijkende zwammen die er verrassend fris uitzagen zo in de winter…


[exif=”wp-content/photos/23dec08__1_.jpg”]

Mijn bedoeling was om naar een heideveldje te wandelen om te zien hoe de mist daar er uitzag, maar nog geen 30 meter verder in het bos en de mist was verdwenen. Nou ja, dan maar gewoon genieten van de wandeling. Rechtsaf langs het kleine heideveld waar in de bosrand diverse grijsharige mannen met groene petjes op schijnbaar willekeurig kleine boompjes aan het omzagen waren. Een paar mannen waren net hun gereedschap aan het opbergen in de auto’s, ondertussen elkaar vertellend hoe bevredigend deze ochtend was.

Even daarvoor waren ze een klein pad af komen lopen waar ik van plan was op te gaan lopen. Ik wist dat daar twee bomen op lagen die ooit bij een storm waren omgewaaid. Mischien dat ze het pad vrij hadden gemaakt? Maar tot mijn stomme verbazing hadden ze juist nieuw omgezaagde boompjes op het pad gelegd. Wat daar nu het nut van is ? Mischien willen ze niet dat mensen het smalle pad gebruiken? Of zijn ze gewoon vergeten alles op te ruimen?

Boven aan het smalle pad ging ik naar links waar het bospad mij naar het grotere heideveld zou leiden. De hele tijd hoorde ik gansen boven mijn hoofd overvliegen. Eerder kon ik ze niet zien vanwege de mist, later vanwege de bomen, maar eenmaal bij het heideveld aangekomen kon ik ze wel zien. Diverse groepen van 50 a 60 vogels vlogen steeds over. Er gaat kouder weer aankomen denk ik.

Even later brak de zon door en ineens leken de takken van de dennen langs het heideveld vol met kerstlichtjes.


[exif=”wp-content/photos/23dec08__5_.jpg”]

In het zonlicht waren direct talloze kleine vliegjes te zien, met elkaar dansten ze een vrolijke dans. De druppels in de spinnenwebben sprankelden vrolijk en waar ik buiten al een maand geen spinnen meer zag zie ik ze nu ineens in hun webben hangen.


[exif=”wp-content/photos/23dec08__2_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__9_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__8_.jpg”]

Eigenlijk had ik al naar huis willen gaan, maar nu het zonnetje zo heerlijk scheen liep ik toch even het heideveld op. Het was een heideveld waar ik niet vaak kom. Er vlakbij is een grote parkeerplaats wat betekend dat er meestal veel mensen rondlopen. Deze ochtend was het echter rustig en zag ik voor het eerst dat er op dit heideveld ook een vennetje aanwezig was. Dat moet ik onthouden voor het voorjaar. Met een beetje geluk zitten hier heidekikkers en die moeten prachtig blauw zijn in de paartijd.


[exif=”wp-content/photos/23dec08__6_.jpg”]

Door het zonlicht kreeg het bos ineens veel meer kleur. Wat eerst een dood blad leek is ineens een lantaarntje.


[exif=”wp-content/photos/23dec08__12_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__13_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__3_.jpg”]

Net als bij mijn sering zijn in het bos overal de knoppen voor het komende jaar te zien.


[exif=”wp-content/photos/23dec08__7_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__4_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__11_.jpg”]

Terwijl ik weer richting de auto liep zag ik her en der spinnenwebben en bijna elk van hen had een spinnetje in het midden. Nog even wat laatste foto’s en dan naar huis.


[exif=”wp-content/photos/23dec08__14_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__15_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__16_.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/23dec08__10_.jpg”]