[exif=”wp-content/photos/29jan09_1.jpg”]

Nadat ik van het werk was thuis gekomen ben ik nog even op de fiets gestapt om bij de Vreugderijkerwaard te kijken. Het was mooi rustig weer en de zon zou bijna ondergaan. Het kerkje van Zalk lijkt wonderlijk genoeg vanaf de dijk bij de IJssel kleiner dan wanneer ik hem vanuit huis zie. Maar met mijn telelens wordt dat ineens weer heel anders.

Op het water dobberden talloze ganzen. Ik dacht dat ze daar zouden overnachten, veilig voor de vossen, maar terwijl ik over het water uitkeek stegen er steeds kleine familiegroepjes ganzen op om vervolgens achter mij op een weiland te landen.


[exif=”wp-content/photos/29jan09_2.jpg”]

Er waren geen wolken in de lucht die voor een spectaculaire zonsondergang konden zorgen, wel een lage nevel waardoor het leek alsof de zon zich achter een gordijn bevond.


[exif=”wp-content/photos/29jan09_3.jpg”]

Blijkbaar zat er een gat in het gordijn, ineens werd de zon ontsluierd en hing hij als een rode bal vlak boven de horizon, een paar rafels waren meegekomen.


[exif=”wp-content/photos/29jan09_4.jpg”]

Het begon donker te worden en tijd om naar huis te gaan. Nog steeds vlogen de ganzen in kleine groepjes over.


[exif=”wp-content/photos/29jan09_5.jpg”]