[exif=”wp-content/photos/drieblad.jpg”]

Eerder deze week ben ik via het Engelse Werk naar huis gefietst. Even kijken of ik al libelles zie en wat er nu in bloei staat. Bij een veldje dat achter een dijkje verborgen lag zette ik mijn fiets neer. Ik was niet de enige die daar een kijkje ging nemen. Er liep een stelletje voorover gebogen door het gras. Even later passeerden wij elkaar. “Wat is het hier mooi he?” “En er bloeit al zoveel. Het stikt hier van de gevlekte orchideën en verderop staat drieblad” “Straks bloeien hier ook de klaprozen en het koolzaad, de hele dijk is er dan mee bedekt….”

Toen ze vertrokken waren liep ik door naar de plek waar ik ze eerder had zien staan. Drieblad, ik had meteen een klein bloemetje in mijn hoofd dat net boven het water uit zou steken. Die zou ik natuurlijk nooit op de foto kunnen krijgen. Maar drieblad bleek een plantje in het moerassige gedeelte naast het vennetje te zijn. Nog nooit eerder gezien, wat een apparte.