Ik schrijf het wel eens vaker: ga gewoon eens ergens in het gras zitten en neem de tijd om om je heen te kijken. Na verloop van tijd gaan je steeds meer dingen opvallen. Zo lag ik dus nog steeds om mijn buik bij de libel toen ik ineens een klein kikkertje in de gaten kreeg. Amper 3 centimeter groot zat het een halve meter verderop gekke bekken te trekken.


[exif=”wp-content/photos/kleine_kikker_1.jpg”]

Op discovery zie je wel eens uitzendingen over stoere natuurfilmers die via de camera leeuwen of olifanten op zich af zagen komen met alle gevolgen van dien. En daar lag ik nu, ergens in de Dellen op mijn buik en zie via mijn cameralens een wild dier op mij af komen stevenen: een kikker van 3 centimeter………


[exif=”wp-content/photos/kleine_kikker_2.jpg”]

Tjee, wat een lef, zo’n beestje. Of is hij nou gewoon gestoord? Hoe dan ook, ik kon hem nu mooi eens gaan fotograferen.


[exif=”wp-content/photos/kleine_kikker_3.jpg”]

Nu hij zo dichtbij zat kon ik ook zijn prachtige ogen eens bewonderen.


[exif=”wp-content/photos/kleine_kikker_4.jpg”]

En toch, toch had ik het gevoel dat dat inimini-beestje mij uit zat te lachen….


[exif=”wp-content/photos/kleine_kikker_5.jpg”]