[exif=”wp-content/photos/wijnmaken1.jpg”]

De terugreis van Zeeland naar Zwolle ging via een omweg. VriendinT woont in Limburg en daar stond mijn auto nog. Bij VriendinT hingen de takken van de kersenbomen zwaar van de kersen naar beneden. Dikke, zoete, sappige kersen die heel erg rijp waren.

En omdat Marmein eerder dit jaar alle wijnmaakspullen van haar vader had gekregen, was dit een mooie gelegenheid om met deze nieuwe hobby te starten. Met een kilo of 40 a 50 reed ik later die dag naar huis. Maar ja, met het warme weer en de overrijpe kersen kon ik niet lang wachten met het verwerken van het fruit. Ik ben daarom maar meteen aan de slag gegaan met het wassen en sorteren van de kersen zodat ze in de sapketel konden.

Tegen een uur of half een ben ik naar bed gegaan om de volgende ochtend meteen verder te gaan. ’s Middags naar het verjaardagsfeestje van Pa in Hoogezand en ’s avonds weer door met de tweede kist kersen. Uiteindelijk had ik ruim 23 liter sap en kon ik er gisteravond nog wat suiker bij doen dat ik pas gistermiddag kon kopen.

En toen, na een paar uur, begonnen de gist en de suiker te werke. En hoe! Blijkbaar zat de grote fles toch te vol (en je had me nog wel gewaarschuwd Pa) en kwam het schuim via het waterslot naar buiten.


[exif=”wp-content/photos/wijnmaken2.jpg”]

Maar snel een tweede fles gezocht om het sap in over te hevelen. Gelukkig had ik er eentje in de garage staan. En aldoende leert men: er staat een flinke druk op zo’n fles wanneer het sap eenmaal gaat gisten. Ik vrees dan ook dat ik een gedeelte van de muur in de kamer opnieuw moet gaan witten. Het lijkt nu wel alsof er een moord in de kamer is gepleegd met al die rode druppels op de muur………..