Dag 3 in Zeeland begon voor mij met een zoektocht naar boomkikkers. Volgens de boekjes zouden die daar moeten zijn en moest ik vooral zoeken in braamstruiken. Zo gezegd zo gedaan. Terwijl ik tussen de bladeren door tuurde zag ik deze, voor mij, vreemde slak. Dit soort huisjes ken ik eigenlijk alleen van waterslakken.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_1.jpg”]

En weer werd het turen tussen de bladeren, op zoek naar de boomkikke. Maar zoeken naar iets wat je nog nooit gezien hebt blijkt nog knap lastig te zijn. Dan is zo’n harige slak toch een stuk makkelijker te vinden.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_2.jpg”]

Het leek eigenlijk wel alsof de hele slakkengemeenschap daar voor mij aan het optreden was.  Deze speelde bijvoorbeeld kiekeboe.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_3.jpg”]

Hoe ik ook zocht, ik kon geen boomkikker vinden. Wel deze mooi krullen rondom een takje.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_4.jpg”]

Die hoorden bij een bloemetje waarvan ik de naam nog steeds moet opzoeken. Mischien een soort van nachtschade?


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_5.jpg”]

Uiteindelijk heb ik de zoektocht naar een boomkikker maar opgegeven en ben teruggegaan naar het huisje. VriendinT en ik zijn toen met de auto gaan rondtoeren om de omgeving eens te bekijken. Halverwege de dag kwamen we in Knokke terecht. Leuk om eens een keer te zien maar ook niet meer dan dat.

Een wonderlijke wereld waar alles draait om uiterlijke schijn en niet om de zee, iets wat je toch zou verwachten met het strand, het water en de lucht. Maar het eerste gedeelte van het strand was helemaal volgebouwd met kleine hokjes waar vervente strandliggers hun broodnodige spullen in opbergen. Daar waar er een opening tussen die bebouwing was, stond er wel een strandtent. Ik zie het strand dan toch liever in zijn natuurlijke staat.

Zo her en der stonden er aan de boulevard wel heel vrolijke vlaggen te wapperen in de meest wonderlijke vormen.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_6.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_7.jpg”]

De dag vloog voorbij en voor we het wisten was het avond. Hoogtijd om naar het strand bij het Zwin te gaan, we wilden natuurlijk de zonsondergang niet missen. Als eerste vielen mij de ribbels in het zand op het strand mij op.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_8.jpg”]

Hier en daar piepte er een sprietje gras door het zand. Een streepje door de strepen.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_9.jpg”]

Omdat zo laat op de avond de wind nog best wel koud was zochten we een beschut plekje op tussen de duinen. Lekker uit de wind konden we zo van de zonsondergang genieten.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_11.jpg”]

Het werd wel een heel vreemde zonsondergang. Vreemd door de balk van wolken die net boven de horizon bleef hangen.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_12.jpg”]

En ineens waren het allemaal lijnen die ik zag. Lijnen in de lucht en lijnen door het water dat nog op het strand was achtergebleven. Een mooi einde van de derde dag.


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_13.jpg”]


[exif=”wp-content/photos/zeeland22juni_14.jpg”]