9 Oktober, ochtend

Geplaatst op

Gistermorgen ben ik even een wandeling wezen maken, hopend op wat nevel en zonnestralen in het bos. Maar helaas, geen van beiden waren daar. Omdat ik er toch was ben ik alsnog een wandeling gaan maken, eens kijken hoe het met de paddenstoelen was. Die waren overal te zien, zoals je in dit seizoen mocht verwachten. Na even gelopen te hebben dacht ik er over om terug te gaan, de omstandigheden waren anders dan ik dacht en ik had nogal wat dingen te doen thuis, ik besloot met een kleine omweg terug naar de auto te lopen.

Halverwege de terugweg viel mijn oog op wat paddenstoelen die op een door everzwijnen omwoelt stukje grond stonden. Ik kende de naam, aardster, en had er al jaren naar uit gekeken maar nog nooit eentje gezien. En daar lagen ze ineens, een stuk of 8 bij elkaar. Wat een wonderlijke paddenstoelen toch.

De buitenste schil was helemaal naar buiten om gekruld en de bolletjes in het midden stonde vol spanning te wachten op een eerste aanraking. Een waterdruppel zou er voor zorgen dat er een wolkje sporen uit het bolletje geblazen zou worden.

Natuurlijk waren er geen regendruppels en dus heb ik een handje geholpen door met een klein stokje er tegenaan te tikken.

Een andere aardster was nog lang niet zo ver, de schil ging nog maar net open en het bolletje met sporen was nog helemaal gerimpeld.

Nog weer anderen waren nog jonger en zouden mij helemaal niet zijn opgevallen als de oudere exemplaren er niet hadden gestaan.

Heel bijzonder dat ik deze soort paddenstoelen nu eindelijk eens heb gevonden. Nu alleen de naam nog. Ik denk de gewimperde aardster maar twijfel nog sterk vanwege de manier waarop de kraag opgedeeld is. Nou ja, het is in ieder geval een aardster.

6 reacties op “9 Oktober, ochtend&rdquo

  1. Hallo Marmein, wat prachtig! Dat is geluk hebben om zoiets tegen te komen. Wat ik knap vind is dat je ze zo haarscherp hebt gefotografeerd met net voldoende scherptediepte. Dat pluimpje is helemaal kunstig. Gebruik je een statief? Ik vind het momenteel in het bos erg lastig om met een 100 mm Macrolens uit de losse hand te fotograferen. En omdat er nu zoveel moois te zien is en het toch niet beweegt … zou een statief heel goed kunnen. Ik hoop ooit nog eens nestzwammetjes te zien, wie weet!

    Groet, Anita

  2. Ik kan met een aardig hoge iso werken zodat de sluitertijd op 100 of hoger uit komt.
    Mijn statief was ik weer eens vergeten en dus moest mijn regencape als statief dienen. Wat ik eigenlijk mee had moeten nemen was mijn bonenzak. Ideaal voor paddenstoelen omdat je de camera heel dicht op de grond kunt leggen en toch alle kanten op kunt duwen voor de beste uitsnede. (ik gebruik dan zo’n ongebruikte hittepitzak, ruikt ook nog eens lekker naar lavendel :wink: )

  3. Wat een mooie foto’s van een bijzondere soort. Natuurlijk is de blazende de allermooiste. Ik heb ze nog nooit gezien maar nu weet ik alvast hoe ze heten en wat ze kunnen. Prachtig !

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.