In mijn tuin staat een klein blauw bloemetje.  Intens blauw met meeldraden die op kleine kwastjes lijken, of op de antennes van een nachtvlinder. Al tijden wilde ik het fotograferen maar alleen bij mooi weer en overdag doet het zijn bloemetjes open. Een paar dagen geleden, toen het mooi weer was en ik een dagje vrij had, dacht ik er eindelijk aan het te fotograferen. Maar bij een foto hoort natuurlijk een naam en dat werd even zoeken voor mij.

Maar ik heb het gevonden en het was een kleine verrassing voor mij: guigelheil. Een verrassing omdat ik het altijd een prachtig naam vond. Een naam die hoort in een verhaal waar gezocht moet worden naar een zeldzaam plantje om de hoofdpersoon van het verhaal weer beter te maken. Zo’n soort naam dus.