In de dahlia’s die ik uit mijn tuintje had geknipt zat een klein slakje. Ik had het uit de bloem gehaald en op een melkpak gezet dat klaar lag om naar de grijze container gebracht te worden. Het bleek een bedrijvig slakje dat driftig heen en weer kroop op zoek naar de uitgang.

Dat leek mij wel wat voor een foto en dus zette ik het melkpak op tafel en richtte er een halogeenlampje op.

Het slakje bleef ook nu driftig heen en weer kruipen, door al die beweging bleek hij nog knap lastig te fotograferen te zijn en elke keer weer moest ik het pak verdraaien om het licht door het slakje te laten vallen.

Het slakje weigerde om langs de zijkant omlaag te kruipen, misschien dat het hem te hoog leek?

Toen hij uiteindelijk naar mij keek voor hulp (zo leek het mij toe tenminste) heb ik hem maar samen met het pak naar buiten gebracht. Het pak kwam in de container terecht, het slakje in het plantsoen.