Het was de derde dag van onze reis in Spitsbergen. Het schip had die nacht afgemeerd bij Ny Alesund waar we die ochtend zouden gaan wandelen. Ik was vroeg wakker en stapte van boord om op de kade even mijn benen te strekken.

In de fjord lag het water er kalm bij, het ochtendlicht gaf de bergen in de verte een blauwe zweem.

De zon deed haar best om door het dikke wolkendek heen te breken en heel af en toe leek het er op dat het haar zou lukken.

Na het ontbijt gingen we het dorpje binnen. Dit keer mochten we zonder begeleiders lopen omdat hier zelden of nooit ijsberen werden gezien. Wel moesten we strikt op de paden lopen en alle apparatuur met zenders uit zetten omdat het hele dorp vol stond met meetapparatuur. Het hele dorp stond in het teken van wetenschappelijk onderzoek. Van over de hele wereld woonden  wetenschappers die ik weet niet wat allemaal aan het bestuderen waren.

Tijdens de wandeling van de kade naar het dorp lukte het de zon om eindelijk door te breken. Een prachtig licht op een prachtig landschap.