Het was koud gistermorgen. Omdat de pinksterbloemen in bloei stonden en het zonnetje scheen, besloot ik onderweg naar het werk even te kijken of ik een oranjetip kon ontdekken bij de paarse bloemetjes. Door de kou zou de eventuele oranjetip mooi stil blijven zitten. Met wat mazzel zou hij ook wel eens onder de druppels kunnen zitten.

Dat het gevroren had was goed te zien aan het blad van het fluitekruid, dat had witte randjes van de vorst.

De pinksterbloemen waren nog grotendeels gesloten, de meesten hadden druppels.

Tussen het hoge gras staken overal de eigenaardige koppen van de paardenstaart omhoog.

En tussen het gras was ook hier en daar een strontvlieg te bewonderen.

Even zag het er naar uit dat ik geen oranjetipje kon vinden, maar gelukkig, er hing er toch eentje aan de door hen zo gewaardeerde pinksterbloem. Helaas zat hij niet onder de druppels.

En niet alleen vlinders zaten op de pinksterbloemen. Ook andere insecten vonden het een prima plekje.