Bij het weer wat netjes maken van de tuin, moesten een paar takken van de persicaria het veld ruimen, die hingen te ver over het pad. Die kregen een plekje op de vaas, waar ze het vast nog wel een tijdje uit houden.

Tenminste, dat hoop ik. Ik had de vaas nog maar net op de kachel gezet toen meneer Pico er zo nodig zijn snuit in moest steken. Welke kat drinkt er dan ook water uit zijn eigen waterbakje? Nadat ik hem vermanend had toegesproken keek hij alsof hij de onschuld zelve was natuurlijk.

Voor de zekerheid heb ik de vaas toch maar op de grond gezet. Maar goed ook, want een paar uurtjes later werd de vaas natuurlijk omgegooid bij een nieuwe poging er uit de drinken.