Ik  had Pico al een paar uurtjes niet meer gezien. Ik vroeg mij net af of ik hem niet moest gaan zoeken omdat hij normaal gesproken zich zo af en toe wel even laat zien. Maar net toen ik even een rondje wou gaan doen kwam meneer naar binnen lopen. Op zijn flank zag ik wat bruins en ronds uit zijn vacht steken. ‘Een teek’, schoot het door mij heen, maar bij nadere inspectie bleek het een slakje te zijn.

Een slakje? Natuurlijk, meneer heeft de hele tijd onder de struiken liggen slapen en de slak was er gezellig bij gekropen. Net toen ik een foto van de slak in de vacht wilde maken tikte Picolo het beestje uit zijn vacht. Het was een aardig ondernemend beestje, trok zich niets aan van Pico en was het zelfs niet onder de indruk toen ik hem bij zijn huisje op pakte. In plaats van zich in zijn huisje terug te trekken probeerde het mijn vingers te bereiken. Ik heb hem maar weer in de tuin gezet, dat had hij wel verdiend.