12 Februari, krom

Geplaatst op

Die Picolo van mij, het is af en toe net of je een klein kind in huis hebt. Als ik denk even een klusje te gaan klaren staat meneer met de neus voor aan. Een schroefje vastdraaien? Denk maar niet dat ik wat kan zien met die kop van hem er bovenop. Een kastplank uitruimen? Dan dient mijn rug mooi als springplank op op de plank in de kast te komen. Wat muntjes op tafel? Die liggen steevast op de grond wanneer ik weer in de kamer kom.

Wat ook op de grond lag was een grote vaas met forsitiatakken. Ik was even vergeten dat meneer graag zijn kop in en bloemenvaas mag steken, dat water dat daar in glinsterd smaakt vast beter dan dat in zijn drinkbakje. En de takken bovenin ruiken vast anders dan die onderin. En als meneer daar niet bij kan, dan trekt hij die bovenste tak wel even naar zich toe. Ik zal dus een tijdje op krom getrokken planken in de kamer moeten lopen, gelukkig weet ik uit ervaring dat ze uiteindelijk wel weer plat gaan liggen.

De vaas met forsitia’s staan in het gangetje bij de voordeur wanneer ik niet thuis ben of naar bed ga. De postbode zal wel vinden dat het toch wel een hele rare plek is om een vaas bloemen neer te zetten.

2 reacties op “12 Februari, krom&rdquo

  1. Leuk! Behalve die omgegooide vaas dan, das minder! Gooit hij het in de gang niet om? En als je de vaas in de gootsteen zet? Loopt het water direct netjes weg als meneer weer in actie komt.

  2. Een zeer bekend verhaal. Hier staan de vazen met bloemen ook in de gang als er geen toezicht is. Nog erger: het zijn alleen gekregen bloemen die in de gang staan, want ik koop geen bloemen meer voor op de vaas. Heel jammer, maar de ergernis is veel te groot als Joris weer bezig geweest is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.