Gistermorgen ben ik weer eens naar het zwijnenvennetje gegaan. De dagen zijn nu warm genoeg voor de libellen en waterjuffers om hun oude huid af te gooien om daarna vliegend door het leven te gaan. In eerste instantie zag ik alleen de oude huidjes hangen. Sommige stengels bleken zo in trek dat er wel drie onder elkaar hingen.

Maar na even zoeken vond ik dan toch hier en daar libellen die uit hun oude huid kropen. Vooral als ze hun achterlijf er nog niet uit hebben zijn de kleuren van de kop prachtig.

Andere libellen waren al weer een stuk verder. Die hadden hun hele lijf los weten te maken en waren bezig met het langzaam op pompen van hun vleugels. Onder een van de jonge libellen hing een waterjuffer.

Tijdens het fotograferen kwam er ineens een prachtige rode waterjuffer naast mij aan een grasspriet hangen.

Het kan even duren, maar dan zijn eindelijk de vleugels klaar en het lijfje uitgehard en kan de libel de wijde wereld in vliegen.