Vanmorgen zag ik een lichte nevel boven het weiland hangen. Tijd om even snel wat kleren aan te trekken en met de camera naar buiten te gaan. Picolo huppelde natuurlijk achter mij aan.

Ergens vanuit de nevel steeg een ooievaar op. Ik blijf het een eigenaardig gezicht vinden, zo’n grote vogel met zijn lange nek vooruit gestoken.

Vlak bij huis scheen de zon door de mist heen, ook weer heel mooi.