Vanmiddag liep ik door de tuin toen ik ineens wat blauws boven het tuinpad zag dwarrelen. Het gedwarrel stopte bij de vergeetmijnietjes. Als het boomblauwtje, want dat bleek het te zijn, nu maar lang genoeg op het vergeetmijnietje wilde blijven zitten. En als Pico zich er nou maar niet mee ging bemoeien.

Ik had geluk, met tussenpozen kwam het vlindertje steeds weer bij de blauwe bloempjes terug en kon ik er wat foto’s van maken.