Afgelopen weekend ben ik eens wezen kijken bij wat meubelwinkels. Op zoek naar een nieuwe tafel en wat kussens voor op de bank. Er waren geen tafels naar mijn smaak maar ik vond wel een kussen dat ik leuk vond, en afgeprijsd ook nog. Maar er werd dan nog 52 euro voor gevraagd en dat vind ik toch wel van de zotte voor een niet al te groot, van dikke wol gebreid kussen.

Ik besloot daarom maar zelf een kussen te haken. Voor een paar euro kocht ik textiel-garen inclusief haaknaald en in een avondje had ik een nieuw kussen gehaakt. Het had wat sneller gekund als meneer Picolo zich er niet mee had bemoeid. Wat is dat toch met katten en bollen wol. Hij kan er niet van af blijven, waarom speelt hij nu wel met dit en niet met de speelgoedmuis?