Vlak bij Chengdu is een groot park waar reuzenpanda’s gefokt worden. Natuurlijk gingen we ook daar naar toe, ondanks de stromende regen. We waren er vroeg, voor de drukte aan. In het prachtig aangelegde park waren meerdere plekken waar panda’s overdag rond konden scharrelen. Bij een zo’n plek hebben we een tijdje gewacht onder dichte bamboestruiken.

Een heel klein vogeltje was heel brutaal en kwam vlak bij ons bedelen om wat voedsel. Doordat het vrij donker was onder de bamboe moest ik de iso wel heel hoog zetten waardoor de foto’s wat korrelig zijn.

Ook een ander vogeltje kwam even langs terwijl wij aan het wachten waren. Minder mooi maar wel grappig.

Het duurde ons uiteindelijk toch te lang voor de panda’s naar buiten kwamen. We liepen daarom verder door het park en kwamen toen bij een plek met een wel heel hoog oooh en aaaah gehalte. Voor het raam lagen drie hele kleine panda’s te slapen in een box.

Verder slenterend door de regen kwamen we bij een plek waar de panda’s wel buiten waren. Hoog in een boom klauterde een panda naar een tak die veel te dun leek voor zijn zware lijf. Er greep geen dierenoppasser in en omdat men hier heel goed zorgt voor de panda’s leek het mij toe dat het wel goed zou gaan. Maar toch, het bleef een eng gezicht.

Een tweede panda leek het ook wel wat, al was het mooiste plekje al vergeven. Deze tweede panda was wel een beetje een clown.

En verder ging de wandeling, ik besloot eens terug te gaan naar de plek waar we een tijdje hadden staan wachten. Deze panda’s, een stuk groter dan de bomenklimmers, waren inmiddels ook naar buiten en druk aan het eten.

Anders dan de andere beersoorten hebben de panda’s een enigszins oponeerbare duim waardoor ze de bamboescheuten kunnen vastpakken en naar hun bek kunnen brengen.

Het was een natte ochtend maar wel een hele mooie ervaring. Wat zijn het toch een aparte dieren.

’s Middags was het tijd voor onze volgende vlucht, verder naar het zuiden van China naar de provincie Yunnan waar we verder gingen rondreizen.