Nadat we weer bij het pendelbusje waren na ons bezoek aan de tempel Shibaoshan, werden we naar een volgende tempel gebracht. Nou ja, naar een lange trap die naar de Baoxiang leidde.

Ook hier waren verschillende tempelgebouwen tegen een rotswand aangebouwd. Eerst moesten we door een soort van poort heen. Ergens op een internet las ik dat de poorten dagelijks geopend en gesloten werden door twee oude dames.

Binnen was onder andere dit beeld te bewonderen.

Binnen stonden we op een soort van plein waar rond om ons verschillende gebouwtjes en een overdekt pad met prachtige schilderingen te zien waren.

Via een gebedsruimte kwamen we op weer een ander pleintje. Eenmaal daar hoorden we het ritmische geluid van een gong.

Het was voor mij even zoeken voor ik in een uithoek van een tempelgebouw deze monnik vond die met trage slagen op de grote bel sloeg.

De uithoek bleek een ruimte achter het tempelgebouwtje en onder een rotswand te zijn. Het stond er vol beelden, bloemen en gebedskussens. In mijn ogen leek het alsof het op een grote bult gegooid was maar de gebedskussentjes op de grond lagen keurig op een rij. Was het misschien dan toch een altaar of zo iets?

Ook deze tempel was tegen een bergwand aangebouwd. Wilden we de rest bekijken dan moesten we dus meer trappen op lopen.

Gelukkig was over het pad onder de waterval een afdak gemaakt zodat we droog op onze bestemming aan kwamen.

Ook hier waren gebouwtjes  en beelden te zien.

Weer langs de trappen naar beneden lopend werd ik onverwachts door twee apen ingehaald. Bij de ingang van het complex waren Chinezen apen aan het voeren en daar wilden deze twee ook graag van profiteren.

Hierna was het voor ons tijd om weer in de bus te stappen voor het laatste stukje van de route naar Shaxi.