Voor onze overnachting in Noudeng was het advies gegeven om een dagrugzakje te maken. Het kleine dorp ligt tegen een bergwand aan geplakt en auto’s laat staan bussen kunnen daar absoluut niet komen.

Dat werd dus een tasje met tandenborstel, schoon ondergoed, tandenborstel en natuurlijk de camera. Eenmaal aangekomen bij het dorp kwam er al snel een enthousiaste gastvrouw op ons af. Ons hostel was, uiteraard, een van de bovenste gebouwen.

En dus begonnen we aan een lange klim naar boven, ondertussen steeds even op adem komend want voor een lage lander valt zo’n klim niet mee.

Door de smalle straatjes en vele trappen moest alles wat naar boven gebracht moest worden of getild worden of met behulp van kleine paarden naar boven gebracht worden.

Boven de smalle straatjes waren op veel plekken grote spinnenwebben te zien met daar in dan ook weer, uiteraard, grote spinnen.

Eenmaal aangekomen op onze bestemming was er tijd voor een wandeling door het dorp.

Ik moet eerlijk bekennen dat bij de puf er die middag een beetje uit was. Ik had geen zin meer in verder rondwandelen, trappen af en weer op…… Het was per slot van rekening ook nog vakantie nietwaar?

Gelukkig was er een terrasje met een prachtig uitzicht over de vallei en koud bier. Ik heb er heerlijk zitten lezen.