Vanmorgen eens op pad geweest naar de Duintjes, een natuurgebied bij Ermelo. Er zouden veel bomen staan met noestige wortels. Onderweg er naar toe kwam net de zon op boven het heideveld. Tijd om even uit te stappen

Eenmaal bij het bos was er een prachtig pad langs oude beuken waarvan de wortels als een soort van klauwen in de grond grepen. Helaas zijn de foto’s daarvan niet echt gelukt. Ik denk dat ik beter eens terug kan gaan wanneer het mistig is, nu was de omgeving te druk om alle aandacht naar de wortels te laten gaan.

Wat beter wou lukken was het ijshaar dat overal te zien was. Door schimmels in het dood hout wordt water afgescheiden. Wanneer dan ook nog eens de luchtvochtigheid groot is en het licht vriest, wordt het water uit het dode hout geperst en bevriest het tot lange ‘lokken’. Een vreemd gezicht, al die bolletjes wol op de grond.

Tussen de witte en grijsbruine kleuren in het bos viel het verkleurende blad van een braam extra op.

Verderop kwam ik nog een gele trilzwam tegen, al zou je niet zeggen dat hij zo heet met zo’n fel oranje kleur.