Aan het begin van de dag zat het weer niet echt mee. Regen en laaghangende bewolking zorgde er voor dat we niet veel zagen van de rotsformaties bij Vik. We reden daarom door, eenmaal bij Fjadrargljufur, een diepe kloof, was het even droog.

Een bezorgde beheerder van het gebied liet ons gelukkig nog langs de rand van de kloof naar boven lopen. Er werd ons op het hart gedrukt om echt op het pad te blijven lopen, ook al was het erg modderig. Doordat veel mensen dit niet deden werd het gras langs het pad steeds meer en meer vertrapt waardoor er steeds meer modder kwam. En eenmaal modder zou het veel makkelijker van de rotsen af glijden.

Halverwege het pad begon het te motregenen en niet veel later werd het echt tijd om terug te keren naar een drogere plek.

De reis ging verder, richting het ijsschotsenmeer Jökulsárlón. Onderweg kwamen we echter eerst nog een mooi riviertje tegen. Dat werd uitstappen en even foto’s maken natuurlijk.

En daarna snel verder naar het ijsschotsenmeer, met wat geluk konden we er zijn voordat het donker werd.